Over de Stier en de Schorpioen en hoe we uit de crisis kunnen komen.

Gepubliceerd op 1 mei 2020 door Willem

 

In mijn verhaal van vorig jaar rond 1 mei heb ik jullie verteld over de twee kruizen die uitdrukking geven aan de vier feesten die verbonden zijn met de natuur en de vier feesten die verbonden zijn met de cultuur. (https://www.poustinia.be/2019/05/)

De vier grote cultuurfeesten; bij de Kelten waren dat Beltane rond 1 mei in het hart van de lente, tegenover Samhain rond 1 november in het hart van de herfst, het begin van hun nieuwe jaar, Lughnasadh rond 1 augustus, hoogzomer, het oogstfeest en Imbolc rond 1 februari dat evolueerde tot Lichtmis midden in de winter.

Voor een dieper begrip van de samenhangen die spelen in deze periodes van het jaar staan we eens stil bij de z.g. polariteit van het kruis.

De periode van het midden van de lente waar 1 mei in valt, valt samen met de periode van de Stier en zo valt 1 november het midden van de herfst samen met de periode van de Schorpioen.

En zo is de periode van het midden van de winter, de Waterman, de tegenpool van de periode van de hoogzomer, de Leeuw.

Het kruis van de vier cultuurfeesten van de Kelten toont dus de kruisrelatie van de vier tekens die later in de Christelijke traditie terugkeren in de idee van de vier evangelisten die op hun beurt weer een relatie vertonen met de vier beelden rond de troon van God, beschreven in de Openbaring van Johannes. Dat zijn daar de mens, de leeuw, het rund en de adelaar. (de adelaar staat hier voor getransformeerde schorpioen)

De Stier staat tegenover de Schorpioen en de Leeuw tegenover de Waterman.

In dit verhaal gaan we eens kijken naar de polariteit Stier-Schorpioen.

Eén van mijn belangrijkste ontdekkingen in het jaren lang bezig zijn met onderzoek naar kosmische samenhangen en verbanden is het gegeven dat je een bepaald gegeven maar pas echt kunt doorgronden als je er in slaagt het te verbinden met zijn tegendeel.

Mijn begrip van de Stier werd maar pas vollediger toen ik de Stier in relatie bracht met de Schorpioen en ontdekte hoe ze elkaar aanvullen en verheffen.

Je mag ook gerust deze zin vervangen door de volgende zin:

Mijn begrip van de lente werd maar pas vollediger toen ik de lente in relatie bracht met de herfst en ontdekte hoe ze elkaar aanvullen en verheffen.

Of deze:

Mijn begrip van de geboorte werd maar pas vollediger toen ik de geboorte in relatie bracht met de dood en ontdekte hoe ze elkaar aanvullen en verheffen.

 

We leven hier in Poustinia nu al meer dan dertig jaar in een intieme relatie met de ons omringende natuur die we in die voorbije tijd voor een groot stuk hebben gecultiveerd.

Maar zo gecultiveerd dat we telkens in samenspraak met de ons omringende natuur voortdurend aan de biotoop zelf hebben gevraagd wat we hier het beste zouden kunnen doen; er voor wakend dat we onze wil zouden opleggen, wetend dat we daarvoor de gevolgen ook zelf zouden moeten dragen.
Deze samenwerking heeft geleid tot de cultuur zoals hij of zij zich rondom ons huis toont.
Door deze innige samenwerking hebben we een fantastische tuin gekregen die ons jarenlang van enorm veel voedsel heeft voorzien. Een tuin die langzaam zich heeft ontwikkeld tot een soort park waar vele levensvormen gedijen.
Maar wat ze ons vooral heeft gegeven is het inzicht in allerlei natuurlijke en kosmische processen en verbanden die de onderliggende wetmatigheden openbaarden.

Eén van de grootste fundamentele problemen waar we nu op onze wereld mee worden geconfronteerd is dat we de polariteit van Stier en Schorpioen niet hebben geëerd en geacht.

En juist in deze tijd van corona-crisis wil ik daar wat dieper op in gaan.

Lees verder »

Waarom krijgen we vrij op 1 mei

Gepubliceerd op 1 mei 2019 door Willem

De vier kardinale punten in het jaar vormen met elkaar een groot kruis. Dit zijn de dagen in het jaar die een zeer speciale betekenis hebben voor alle oude culturen aangezien de grote gebeurtenissen die aan de hemel zichtbaar zijn dan hun hoogte- en of dieptepunt bereiken.

Er is een dag in het jaar dat de zon haar hoogste stand aan de hemel heeft bereikt en een dag dat de zon haar laagste stand aan de hemel heeft bereikt. 

Van oudsher zijn dat de zomerzonnewende en de winterzonnewende. Nog oudere culturen die leefden met de twee oer-goden licht en duisternis spraken over midzomer en midwinter.

Haaks hierop staan de dagen dat de zon even lang aan de hemel staat als dat ze onder is gegaan en de nacht heeft toegelaten; dat de dag even lang is als de nacht.

Deze kennen we als de equinoxen, heilige momenten in het jaar.

Steevast bij alle culturen op één of andere wijze verbonden met de principes van geboorte en sterven.

Samen met volwassen worden in de midzomer en weer terug thuis komen in de midwinter weerspiegelden deze kosmisch belangrijke momenten de vier levensfasen die we allemaal kennen.

Leven voltrekt zich langs een viertal stations, kent een vier tal stadia: geboren worden, volwassen worden, sterven en weer terug thuis komen om vervolgens weer geboren te worden enz. 

In een eeuwige voortgang die zich spiralend naar een steeds hogere orde ontwikkelt.

De kosmos drukt op deze wijze haar stempel op het spel tussen zon en aarde en de mens is daar niet enkel getuige van maar geheel onderworpen aan deze wetmatigheid.

Maar de mens is een met geest begenadigd wezen die het hem mogelijk maakt om zich op een bepaalde geïnspireerde wijze te verhouden tot dit natuurgebeuren.

Dat maakt dat hij een levende plek kan innemen in de grote driehoek van kosmos, natuur en cultuur.

Onder kosmos verstaan we hier de grote ingebouwde wetmatigheden die maken dat ons zonnestelsel zoals ze is deel uitmaakt van een groter levend systeem en dat we erkennen dat de twee waar we vervolgens bij zullen stil staan volledig van haar, de kosmos, afhankelijk zijn. 

Die twee zijn de natuur en de cultuur.

Onder natuur verstaan we dan het zich ontvouwende leven en de vorm waarin het zich aan ons toont in het specifieke en unieke samenspel van zon, maan en aarde.

Lees verder »

Apis en de maand mei

Gepubliceerd op 1 mei 2018 door Willem

We zijn aanbeland bij de eerste mei, het begin van een nieuwe maand.

Deze datum valt in de z.g tweede archetypische maand die loopt van 20 april t/m 22 mei en die door de Soemëriers (zie het eerdere verhaal over de twaalf maanden van het jaar) werd verbonden met het beeld van de Stier.

Ik vind het nog altijd een toepasselijke term om te spreken van “wat hangt er in de lucht in deze tijd van het jaar”.

Allerlei culturen voor ons hebben getracht op deze vraag een antwoord te geven.

Laten we voor deze gelegenheid eens naar onze culturele voorouders gaan van nog niet zo lang geleden.

De Kelten.

In de Ardennen en even over de grens hier in de Duitse Eifel, kom je nog volop restanten tegen van deze voor Europa zo bepalende cultuur. Zo vind je in de dorpen in het Duitstalige deel van België hier vlak bij, overal weer de meipalen verschijnen waar rond gedanst wordt. 

Voor de Kelten was de eerste mei één van de hoogtepunten van hun jaar dat bij hen een half jaar daarvoor zich vernieuwde; op 1 november.

Op de eerste mei werd het Beltane feest gevierd; het jaarlijkse vruchtbaarheidsfeest. Het feest van licht en leven, bloei en bevruchting.

Struin maar eens rond op Internet dan zal je veel verwijzingen vinden naar dit oeroude feest.

Na hen kwamen de Romeinen, ook zij waren niet de uitvinders van feesten, rituelen en cultussen die pasten bij de tijd van het jaar. Zij vonden enkel de eigen vorm uit van de feesten. Waar de feesten uitdrukking van waren dat is nu net waar we hier in dit verhaal contact mee trachten te krijgen.

We gaan dus op zoek achter de uiterlijke verschijningsvorm om te pijlen naar de essentie.

Lees verder »

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: