Ishtar en de maand april

Gepubliceerd op 15 april 2018 door Willem

De eerste, archetypische maand van het jaar.

Deze loopt van 21 maart tot 20 april en werd door de Soemeriers verbonden met het beeld van de Ram.

Vertaald naar deze tijd zeggen we dan dat in deze maand de kracht van de emergentie sterk naar voren treedt. In de natuur en in de menselijke natuur.

In de winter wanneer het leven zich grotendeels ondergronds heeft teruggetrokken gaan in het verborgene de processen die maken dat het leven onophoudelijk door gaat gewoon verder.

Maar op een wijze die voor de meesten van ons niet zichtbaar is.

Het beeld van de boom die kaal de winter doorstaat of de braakliggende akker geeft een ons een treffend beeld voor wat ik hier wil duiden.

Een zich terugtrekkende zon die ruimte laat voor de saturnale kracht van de winter domineert nu dit tijdsgewricht en stuurt heel andere processen aan die maken dat er zich weinig toont aan de oppervlakte.

Het zichtbare leven heeft zich teruggetrokken en werkt nu binnenin; wachtend op een impuls die de deur opent.

Aperire is het Latijnse begrip dat “openen” betekent.

In het Engels kennen we het werkwoord “to appear”, vrij vertaald: verschijnen – zich vertonen.

Hier vinden we de verwijzing naar de naam April.

Lees verder »

De maanden van het jaar

Gepubliceerd op 1 april 2018 door Willem

In mijn serie de kosmische achtergronden van de feestdagen sta ik deze maal eens stil bij de namen van de maanden.

Vandaag 1 april is een mooie dag, tevens Pasen, om te beginnen met een serie waarin we stil staan bij de achtergrond van de namen van de maand.

Voordat we  beginnen met april sta ik eerst even stil bij het feit dat we het jaar indelen in een twaalftal perioden.

Misschien heb je ooit wel eens gehoord van het begrip gros. Dit is een oude handelsmaat die het getal 144 aangeeft. Twaalf maal twaalf.

Dit stamt uit een tijd dat we het getal twaalf gebruikten in de handel. Twaalf is namelijk een “handig” getal voor de handel want het laat zich door veel andere getallen delen. Twee maal zes, drie maal vier, vier maal drie, zes maal twee. De reden dat ik “handig” tussen aanhalingstekens zet daar kom ik straks op terug.

Bij tien is dat wat minder handig. Reden waarom er vroeger vaker met het zg. twaalftallig stelsel gewerkt en gerekend werd. In Engelstalige landen wordt dat af en toe nog gedaan.

Nog langer geleden was het de gewoonste zaak van de wereld om met twaalftallen en zelfs met zestigtallen te werken.

Alles in de hand hebben.

Lees verder »

Paasboodschap

Gepubliceerd op door Huguette

pasen 2018

 

 

Het levensweefsel

 

De kiem in de aarde
ontvouwt zich tot weefsel,
dat in de vorm verdicht,
lichtend in prille bloei,
vanuit de donkerte,
zich aan de klaarte geeft.

Geest verdicht zich
waar de aarde
tot schoot
voor de hemel wordt,
smeltkroes met
zich ontvouwend leven.

De ene schoot
baart de andere,
zich niet ontziend,
de golvende weeën
van openbaring.

Er is een klaarte
die onstuitbaar voedt
onnoembaar aanwezig
in sprankels van leven
die zich wevend verdichten.

De donkerte licht op,
waar aarde ze wakker kust,
teder haar armen opent,
voor weefsel dat
uit de spankracht
van de levensdraden
ontstaat.

De tijd,
zwanger van donkerte,
en de traagheid van het dragen,
spreidt zich stuwend duizendvoudig open,
in kwetsbaar jong groen,
dat in zich de belofte
van weerbaarheid draagt.

We worden gebaard,
onstuitbaar krachtig,
uit een nooit aflatende omhelzing
van de aarde
die onnoembaar
de hemel bemint.

Het leven weeft zich in ons,
met de levensdraden,
van duizenden levens,
herhaald gedragen,
door liefde,
die wevend beweegt,
tussen geest en materie.

Zo bewegen wij,
wevend van dag tot dag,
uur tot uur,
moment na moment,
tussen de spandraden van het leven,

en worden het weefsel,
dat zich in ons ontvouwt,
als draagkracht  voor
het baren van
wie we zijn,
weerbaar kwetsbare wezens,
die de herinnering van liefde
in zich dragen.

Liefde die wevend verbindt,
wat zich tastbaar in ons,
van donker naar licht,
van binnen naar buiten,
in ons scheppend ontvouwt.

 

Pasen 2018.

ten Huize Poustinia

Huguette Beyens

De lente equinox

Gepubliceerd op 20 maart 2018 door Willem

DE LENTE-EQUINOX

In mijn vorige artikel heb ik proberen duidelijk te maken dat alle feestdagen van oorsprong een kosmische relatie hebben; sterker nog dat alle feestdagen onze diepe verbondenheid met de kosmos tot uitdrukking brengen, maar dat dit gegeven geheel naar de achtergrond is gedrongen vanaf het moment dat godsdiensten overal ter wereld zich feestdagen hebben toegeëigend en het karakter ervan helemaal hebben veranderd.

De Kerstviering en de oorspronkelijke betekenis ervan was daar een mooi voorbeeld van zoals je daar hebt kunnen lezen.

Deze keer wil ik graag eens stil staan bij een andere kosmische relatie waar bijna niemand nog zicht op heeft.

De vieringen en feesten verbonden aan de eveningen.

De lente-equinox en de herfst-equinox.

In een wereld waarin we er steeds vaker in slagen om zaken naar onze hand te zetten, blijven er een paar over waarop we, goddank, geen invloed hebben.

Sterker nog, deze door ons handelen niet te beïnvloeden gegevens, bepalen ons in hoogste mate.

Ik doel hier op het fenomeen dat wij met zijn allen niet in staat zijn, of ooit zullen zijn om de schuine stand van de aardas te veranderen.

Tijdens het ontstaansproces van ons zonnestelsel en de puberteit van onze planeet Aarde heeft de stand van de as van onze moeder-planeet haar definitieve evenwicht gevonden in een stand met een helling van ongeveer 23 graden ten opzichte van het vlak waarin alle planeten hun baan rondom de zon afleggen.

En het is deze stand die bepaalt dat rond 21 maart de zon recht boven de evenaar staat en dat op het noordelijke halfrond de lente begint, gevolgd door de zomer. Een half jaar later, als de aarde een halve ronde verder is in haar baan rond de zon en we op de kalender 21 september lezen en de zon wederom recht boven de evenaar staat is het zuidelijk halfrond aan de beurt en begint bij ons de herfst gevolgd door de winter.

Lees verder »

De achtergrond van onze feestdagen

Gepubliceerd op 28 december 2017 door Willem

DE ACHTERGROND VAN ONZE FEESTDAGEN

In deze drukke, donkere dagen van het jaar, heeft u misschien een moment tijd over om met mij stil te staan bij de achtergrond van onze feestdagen.

Er dreigt namelijk iets grondig mis te gaan in onze tijd.

Ik ben van de generatie die zich herinnert dat op een avond als deze we met het gezin, behalve mijn moeder, want die was thuis bezig alles klaar te maken voor wanneer we weer zouden terugkeren van het bezoek aan de nachtmis; we goed ingeduffeld in een koude kerk zaten te genieten van alle geuren en kleuren die maakten dat we volledig werden ondergedompeld in een unieke Kerstsfeer. En als we dan terug thuis kwamen en door de kou en de vaak neerplenzende regen, een warm nest in doken, om daar vergast te worden op een eenvoudige, maar zeer mooi geschikte tafel, waarop de kaarsen branden dachten we te mogen aanvallen op de kerststol die geurend haar innerlijke amandelspijs onze monden deed watertandden.

Maar nee; eerst het ritueel.

Lees verder »

De jaarronde en Ode aan de ander

Gepubliceerd op 26 december 2017 door Huguette

DE JAARRONDE IN POUSTINIA

We bewegen ons nu in de eerste dagen van de Winter waarin het jaar zichzelf met de Midwinter afrondt om zich met Kerstmis weer in het perspectief van openbaring verder te ontvouwen. Nieuwjaar neemt straks de vaandel over en draagt in zich de belofte van nieuwe kansen en mogelijkheden. Het is de mens gegeven om deze te ontwikkelen.

We worden er zo voortdurend aan herinnerd dat we niet aan het oude vastgekluisterd zitten opdat het zich eindeloos zou herhalen maar dat uit het oude een nieuwe levensdrang ontstaat die het oude in een ander perspectief plaatst. Een perspectief dat we gaandeweg doorheen het nieuwe jaar ontdekken.

Zoals ook de jaarringen van een boom spiraalsgewijs groeiend, immer weer vorm geven aan de stam die zich oprichten wil om de kruin te dragen, zonder de wortels te veronachtzamen.

Lees verder »

Conferentie Crossing the abyss

Gepubliceerd op 29 september 2017 door Huguette

De conferentie Crossing the Abyss waar we juist geteld negen maanden lang aan hebben gewerkt ligt achter ons. Het is even wennen aan de ervaring dat we nu niet meer aan het voorbereiden zijn maar dankbaar terug kunnen kijken op. Elk initiatief is ook altijd een leerervaring en de vraag wat we ervan dienen te integreren om deze leerervaring in de toekomst te investeren dient zich nu aan.

De conferentie telde meer dan tweehonderd deelnemers en we zijn blij dat zoveel mensen respons gaven op onze uitnodiging deel uit te maken van deze verrijkende dag. Aan zoiets beginnen is altijd ook een sprong in het onbekende en het is fijn als het voor anderen betekenis krijgt. Nog fijner is vast te stellen dat geestelijke kwetsbaarheid met steeds meer zorg wordt omringd omdat bij meer mensen het besef leeft dat de geestelijke dimensie van ons bestaan verzorgen een levensnoodzakelijk gegeven is.

De conferentie beoogde niet volledig te zijn maar een deur te openen om een zo breed thema als geestelijke kwetsbaarheid volop ruimte en perspectief te geven. Om het niet langer gevangen te houden in éénduidigheid maar het vleugels te geven door vanuit meer invalshoeken naar hetzelfde te kijken. Door een trans-disciplinaire omkadering kunnen thema’s die eraan raken breder en rijker worden belicht en we zijn dan ook dankbaar dat de sprekers die meewerkten geëngageerd hun bijdrage leverden.

Lees verder »

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: