DE KRISTALLEN KELK

Gepubliceerd op 26 april 2019 door

 

PEILEN NAAR HET VERSLUIERDE VROUWELIJKE

 

 

Hij zei: 

het Koninkrijk van de Vader

is gelijk een vrouw die zuurdesem nam

en het verborg in het meel,

en er grote broden van bakte.

Logon 96 – Het Thomasevangelie

 

Dit is een uitnodiging voor de vierdaagse De Kristallen Kelk
die enkel openstaat voor wie eerder een weekend of een vierdaagse rond Maria Magdalena hier in Poustinia volgde
. 

 

Het bouwt namelijk verder op de eerder aangesneden materie en nodigt je uit om de weg van initiatie waarop het archetype van Maria Magdalena appèl doet in de essentie te verkennen.

Een appèl op oorspronkelijkheid laat heden ten dage steeds meer zijn invloed gelden en heeft als gevolg dat Maria Magdalena, los van haar historische rol, inspiratie wordt vroor mannen en vrouwen om uit de voegen van een te eenzijdige patriarchale houding te breken en contact te maken met een innerlijke laag die de weg naar de bron opent.

Maar wat betekent ‘ de weg naar de bron ‘ betreden? Wat kan hiervoor als leidraad dienen? Welke attitude leef je dan? Hoe integreer je dit in de hectiek van het dagelijks leven dat de afstemming op wat je ten diepste raakt soms vertroebelt of overschaduwt?

Maria Magdalena laat in de verhalen die aan haar zijn gewijd, hoe schaars die ook zijn, zien dat zij een ommekeer doormaakt. Zij leert anders kijken en waarnemen, zich anders inleven in wat haar en een ander overkomt. Ze leert wat je zou kunnen benoemen als ‘ innerlijk zien en voelen ‘.

Een attitude die in de oude teksten en overleveringen over heel de wereld als schouwen wordt beleefd. Maar niet een schouwen dat je van de wereld afzijdig maakt maar je relatie met de wereld leefbaarder en gezonder maakt. 

 

Hij zei: 

Ik zal u geven wat het oog niet heeft gezien,

wat het oor niet heeft gehoord,

wat de hand niet heeft betast,

en wat in het hart van de mens niet is opgekomen.

Logon 17 – Het Thomasevangelie

 

Uiteindelijk laten al die verhalen over haar ook zien dat ze geëngageerd in de wereld beweegt zonder zichzelf te verliezen of zich te laten verleiden haar innerlijke inspiratie of leidraad ontrouw te worden.

Dan draait wat we in deze dagen verkennen en verdiepen alles wezenlijk rond de vraag: hoe ontvangen we de geest die al in ons werkzaam is. Hoe laten we de bron wellen en wordt ons hart de kelk die haar behoedt en draagt?

De kelk die op zich ook weer aan de basis ligt van sterke verhalen, die in een tijd waarin tijdens de Middeleeuwen, de donkere tijden, de oorspronkelijke inspiratie ondergronds gaat, zullen uitgroeien tot de grote Graallegenden, waar steeds meer, in deze moderne tijden Maria Magdalena mee verbonden wordt en zelfs volgens bepaalde interpretaties, als de draagster van de Graal wordt beschouwd.

 

 

 

Wat leren we van deze grootse symboliek die generaties heeft overleefd en de hoop op oorspronkelijk leven levendig liet. In hoeverre kan ze als leidraad een vertaalslag krijgen in een attitude die weet heeft van wat de ziel en geest belaagt maar zich niet laat weerhouden om de weg naar de bron te blijven gaan, leven, en vooral beleven.

Ook hier weer ligt de uitdaging niet in de letterlijke interpretatie te verdwalen maar tot de essentie van de symboliek door te dringen die ons verder helpt op de weg van integratie van wat ons daarin beroert. Ontdekken wat ons helpt de mens te worden die het vuur van de geest in zich leeft.

Zien, lezen wat niet gelezen is, gewaarworden wat voorbij de beelden en teksten beweegt, het instinctieve leven achten dat de sporen volgt die naar de bron leidt, de totaliteit van ons kennend vermogen exploiteren en wegen durven betreden die ons op een andere manier tot kennis laten komen. Het kennen via de intelligentie van het denken verbreden naar de intelligentie van het gevoel, van liefde, van verwondering en gewaarworden en aanvoelen enz. De lagen om tot kennis te komen zijn veelzijdig.

 

Hij zei: 

Ken wat u voor u ziet,

en wat voor u verborgen is, 

zal u geopenbaard worden.

Logon 6  – Het Thomasevangelie

 

De weg van Maria Magdalena gaan is een weg van verzoening, van instemmen met de lagen van kennis die ons gegeven zijn om het Koninkrijk van het Leven dat we in ons dragen aan te spreken.

Zij gaat de weg van verzoening met haar vrouwelijke dimensie en zegt: Ik ga naar de rust, naar de stilte in mij.

In de teksten wordt dit het bewustzijn van de engel ontsluiten zonder het bewustzijn van het dier, of het instinctieve leven te ontkennen. De weg van de totale mens in wording.

En natuurlijk is dit een weg die we verkennen via symbolen, beelden, opdrachten en momenten van schouwen en stilte ervaren, waarbij de natuur ons als een grote spiegel inspireert en draagt. 

Van harte welkom in deze dragende voedende vierdaagse,

© Huguette

 

van donderdagavond 15 augustus 

t/m zondagmiddag 18 augustus

bijdrage €  380,00  all-inn

Huize Poustinia

Maria Magdalena als oerbeeld van het miskend vrouwelijke

Gepubliceerd op door

 

Voor wie eerder één of meerdere weekeinden rond Maria Magdalena de afgelopen twee jaar heeft gemist,
komt er nu een nieuwe kans.

Ik herneem deze rijke thematiek in de vorm van een vierdaagse
deze zomer van donderdagavond 1 t/m zondagmiddag 4 augustus.

 

Onlangs sloten we het drieluik af rond Maria Magdalena waarbij we telkens vanuit een ander thema de rijkdom van dit oerbeeld verkenden.  

De drie thema’s die we in dit verband aansneden waren: 

De kracht van Loutering, Raak mij niet aan en De weg van initiatie. 

Zo ontstond beetje bij beetje een vollediger beeld van haar die buiten haar historische rol als leerlinge van Jezus van Nazareth door de eeuwen heen, ondanks alle miskenning die haar door interpretaties ten deel viel, een rijke inspiratie werd voor diep menselijke universele waarden die vragen om herwaardeerd te worden. 

Het drieluik op zich bood voor wie dit als een pelgrimstocht of proces wou leven gelegenheid om wezenlijke raakpunten te vinden met het eigen levenstraject en daarin zowel de miskende als voedende ervaringen te revaloriseren en ze vanuit een herbronning op het oerbeeld van Maria Magdalena te bevloeien.

Het is een oerbeeld dat zowel in het Westen en het Oosten in geschriften en kunstuitingen terug te vinden is, maar dat jammer genoeg soms is verengd tot een interpretatie die zowel het oerbeeld als diep menselijke universele waarden geweld aandoet. Om wat miskend is heden te dagen in het geheel te kunnen plaatsen dienen we soms een vertaalslag te maken en bronnen aan te boren die ons hierbij helpen.

EEN NIEUWE KANS VOOR GEÏNTERESSEERDEN

Om wie één van deze luiken miste of het hele drieluik niet eerder kon volgen alsnog een kans te geven deze rijke thematiek aan te boren herneem ik het in de vorm van een vierdaagse deze zomer. 

Hierin verwerk ik de essentie van de drie thema’s die ik hierboven noemde en verweef ze samen met de deelnemers tot een geheel.  

Je kan deze vierdaagse beleven als een innerlijke pelgrimstocht, waarbij je de kans krijgt je spirituele ontwikkeling te verrijken en te verbreden.

Het leidmotief in dit traject is sowieso de kracht van loutering. 

Om deze kracht te ervaren spreken we het menselijke vermogen aan om ervaringen die je dieper bij het wezen brengen te integreren in je dagelijkse levenswandel.   

In dit verband citeer ik de tekst die ik eerder schreef:

Feit is dat als je de kracht van loutering ervaart, ook een dimensie van tijd ontdekt die jou de tijd geeft om een relatie te leggen met wat je ervaart of leeft. 

Tijd geven en krijgen, een relatie leggen met is een belangrijke voedingsbodem voor heling. 

Omdat zo de condities worden geschapen opdat de betekenis van wat je overkomt zich mag ontvouwen. 

Geraakt worden, emotioneel beroerd worden vraagt om het bewust een plek geven waardoor zich innerlijk een verandering in afstemming voltrekt. 

Betekenis is de vrucht van iets wat zich openbaart en niet eerder is gezien of herkend en zich dus ook niet in de vorm kon belichamen.

Een betekenis die zich door reflectie innerlijk ontvouwt valt ons toe vanuit het diepste van onszelf.

Het is herkenning in de volle betekenis van het woord.

Ze vloeit niet uit het denken voort maar welt uit de levensbron op.

De levensbron, waaruit het leven zich gestadig vernieuwt en bekrachtigt.

Gelouterd door pijn en verdriet wordt de mens de voedingsbodem voor de wateren des levens die zuiveren, destilleren en bevloeien. 

De kracht om zich verder te ontvouwen wordt aangesproken en op deze wijze ook het potentieel om te verwerken wat nog geen plek vond.

Water opent de grond en verzacht de hardheid van de kluiten die minder doorlaatbaar zijn.  

Water belichaamt de transparantie waarmee je door loutering naar ervaringen kan kijken die je toelaten er vrijer, creatiever en meer onthecht mee om te gaan.

In een oud verhaal komt Maria Magdalena door haar tranen tot herkenning van haar diepste zijn.

Het verandert haar, ze ontdekt een anders zich verhouden naar, ze komt van emotionele betrokkenheid tot engagement. Het is geen zelfmedelijden die haar leidt maar zelfherkenning, een wezenlijk verschil. 

Het contact met haar wezen voert haar tot het contact met het wezen van de ander. 

Ze kan haar levenservaringen ten dienste stellen en ze investeren in een anders in de wereld staan. 

De naam Maria betekent ‘bittere zee’ maar ook ‘verlichtster ‘

Frederik van Eeden schrijft:

“Veel tranen zullen de ogen verhelderen die mij zullen zien.”

En Kahlil Gibran: 

“En de beker die hij brengt, ook al brandt zij uw lopen, is gevormd uit de klei die de Pottenbaker bevochtigd heeft met Zijn eigen heilige tranen.’”

Schuldgevoelens kunnen je erg belasten. Het gevoel tekort te schieten en telkens door oude patronen te worden ingehaald, ontmoedigen en doen de levenskracht stagneren. 

Het leven is een gestadig ontdekken van hoe je de dingen anders, betekenisvoller, gedragen kan laten verlopen. Door ervan te leren, en te ontdekken hoe een anders zich verhouden naar tot verandering kan leiden, louter je en spreek je de kracht van zelfherkenning aan.

Als deze zoektocht voert naar een anders zich verhouden tot pijn en het gevoel dat dingen niet in orde zijn, naar een creatief inspelen op wat niet langer dienstbaar voelt, dan krijg je contact met de kracht van loutering die verbindend werkt.

 Die leidt tot herstel van verbinding met jezelf, de ander, het andere. 

Dit zuivert en heelt. 

Deze dagen zijn bedoeld om de vrouwelijke dimensie in jou te re-animeren, ze opnieuw kansen te geven om je erdoor te laten dragen en inspireren. 

Het gaat ook om het helen van wat is miskend om vollediger in het leven te kunnen staan. 

Wens je jezelf enkele verrijkende verfrissende dagen toe om innerlijk te herbronnen en je levenskracht aan te spreken dan ben je welkom.

Er is geen voorkennis vereist, wel een intentie om af te stemmen op wat je doorheen het aangereikte aanspreekt, beroert, uitnodigt om tot loutering te komen. 

Zodat wat ontroert en beroert ook vorm kan aannemen in het leven van elke dag. 

Heel dichtbij, in eenvoud en zingeving, binnen het bereik van de eigen mogelijkheden.

Het zijn dagen die een rustige opbouw en ritme krijgen om het aanspreken van de kracht van loutering te omkaderen.

Op drie momenten van de dag zijn er stille meditatieve momenten voorzien, in de voormiddag wordt er telkens via beelden en presentatie iets aangereikt, waarop ieder op zijn wijze respons kan geven. Wat dan verder in de loop der dag afgewisseld wordt met wandelen en in de natuur vertoeven, individuele opdrachten en deugddoende maaltijden.

De hele opbouw betoogt heling en herbronning waarin zelfherkenning alle ruimte krijgt. Een zelfherkenning die je ten deelt valt als de kracht van loutering wordt aangesproken in een kader waarin tijd en ruimte haar voedingsbodem is.

Zowel mannen als vrouwen zijn zeer welkom en er is geen voorkennis vereist. 

Wel bereidheid om met een open geest naar dit oerbeeld te peilen, waardoor een nieuw zicht op wat je reeds beleefde kan ontstaan. De groep wordt beperkt tot zeven deelnemers.

 

© Huguette Beyens

Je bent van harte welkom van 

donderdagavond 1 augustus om 18.00 uur

 tot en met zondagmiddag 4 augustus om 14.00 uur.

Bijdrage in alle onkosten: € 380,00

Huize Poustinia.

Beho 108 – 6672 Beho – Belgie

www.poustinia.be     info@poustinia.be

080-517087

De Twaalf Heilige Nachten

Gepubliceerd op 25 juli 2018 door

We komen dit Leven binnen op de adem van Zijn mededogen
en gaan er weer uit op de adem van Zijn genade.
Tussen de twee ademtochten, in wat onze tijd van leven wordt genoemd,
houden we het universum in onze armen.

Reshad Field

 

 

Tussen Kerstmis en Drie Koningen tellen we twaalf nachten, die door afstemming op de essentie van wat ze ons spiegelen, te kennen geven welke raakpunten er zijn tussen krachten in het universum en de aarde die er ook deel van uitmaakt.

Het weet hebben van deze raakpunten gaat ver terug in de tijd en werd door culturen over heel de planeet aangevoeld en in rituelen en symbolen vertaald. Sterker nog, het hele leven van de gemeenschap was op deze raakpunten geënt.

Voor de mens heden ten dage kan deze overgedragen kennis een oriëntatie geven om deze raakpunten te vertalen in een vorm die aansluit bij ons huidig wereldbeeld en om zicht  te krijgen op de verbanden die er zijn tussen de grote hemellichamen en onze kleine planeet die er een relatie mee heeft. Niets in de kosmos staat op zichzelf en is vanuit zichzelf te begrijpen. Slechts als het als onderdeel van deze kosmos wordt geleefd en beleefd laat het toe dat de kennis van de levenswetten die het beheersen ontsloten word.

De huidige kosmologie en natuurwetenschap bewegen in deze richting mee. Hoe groter het inzicht wordt in de grotere krachten die ons leven sturen hoe beter we ook begrijpen en aanvoelen dat wat zich in ons afspeelt ook niet enkel persoonlijk kan worden geduid.

Het verlies van een kosmologisch perspectief is een van de belangrijkste oorzaken van de hoogmoed die zich van de mens meester maakte heerser van zijn planeet, grond, en lichaam te zijn. Alsof de aard van de mens los van de natuur-en kosmische krachten te vatten zou zijn, laat staan te gebruiken.

Wie zich heerser van planeet, grond en lichaam waant wordt ook de tiran van zijn geest, die niet langer geïnspireerd word door De Geest, die het Mysterie van de Grote Samenhang beheerst.

We genezen met scha en schande van de splitsing die zich door vervreemding tussen geest, ziel en lichaam voltrok en voelen steeds meer een nood aan een eenheidsvisie, waarin vooral het schouwen in onderlinge verbanden het dragende frame van ons leven wordt.

Reeds vanaf zijn prille bestaan doet Poustinia een inspanning om de traditie van De Heilige Nachten levendig te houden. We leven en werken meer dan dertig jaar vanuit een jaarlijkse reflectie en bezinning op de levenswetten die al het leven sturen. We helpen anderen die deze afstemming met ons willen delen om daar stapje voor stapje meer zicht op te krijgen en het inzicht dat daaruit voortvloeit naar het leven van elke dag te vertalen.

Zelf ervaren we reeds jaren de draagkracht die hiervan uitgaat om het leven van elke dag vanuit een totaalvisie te leven en in te vullen.

Een vierdaagse van 2 t/m 5 januari 2020, bedoeld voor wie reeds met de essentie vertrouwd is en graag via opdrachten voor zichzelf bevraagt en bevoelt welke krachten voor het komende jaar om meer integratie vragen.
De vierdaagse beoogt een meer persoonlijke vertaalslag en vraagt een bereidheid om praktisch aan de slag te gaan met wat als impuls rond inhoud en betekenis van de Twaalf Heilige Nachten wordt gegeven. De vorm waarop we dit doen is elk jaar anders en ontvouwt zich op dat moment.

Maar doorslaggevend is een dynamische aanpak van een oude overgedragen kennis die door een levendige vertaalslag hanteerbaar wordt en bovendien uitnodigt om vanuit een breder perspectief naar persoonlijke thema’s te kijken.

Van de deelnemers wordt een bereidheid gevraagd om zelf aan de slag te gaan met opdrachten die gegeven worden om alles toegankelijk te maken.

‘De antieke mens belééfde ze, hij leefde nog in een ritme van het jaar, niet in de maat, zoals de moderne mens,
die de klok gebruikt in plaats van de levende werkelijkheid.
Het is juist het klakkeloos vieren van oude zinnebeelden, wat de gevoelige mens afschrikt.

De jaarfeesten zijn ontstaan als figuren in de dans van seizoenen, door de mens beleefd
en dan is het de taak van de mens om aan die beleving zijn eigen menselijke uitdrukkingsvorm te verlenen.
Als de mens in zijn veranderingen overgaat van het schéppend uitbeelden van zijn beleving,
tot het onbegrepen nadoen, neemt hij genoegen met het causaal, historisch verklaren door het verstand.’

Mellie Uyldert

Huguette Beyens

 

van donderdagavond 2 januari 2020 vanaf 18.00 uur

tot en met zondagmiddag 5 januari 2020 rond 14.00 uur

bijdrage in de onkosten € 380,00 alles inbegrepen

Huize Poustinia – Beho 108 – 6672 Beho – 080-517087

www.poustinia.be – info@poustinia.be

Ik ben omdat wij zijn – of je bent mens omdat je participeert – Ubuntu

Gepubliceerd op door

 

Je hebt je familie niet gekozen.
Ze zijn een geschenk van God aan jou zoals jij aan hen.

Desmond Tutu

 Ik ben omdat wij zijn.
Of je bent mens omdat je participeert.

 

Een spirituele vierdaagse is een stilhouden in de tijd om de veelheid van het leven in de diepte te verkennen. Diepte in de zin van de gelaagdheid van het leven tot jou laten spreken en van niet langer verleid worden door een leven dat gefragmenteerd wordt geleefd omdat de hectiek van de dagelijkse dingen de samenhang van het leven uit het zicht doet verliezen.

Stilhouden om een focus te kunnen leggen en te gronden in dat wat tot jou spreekt en jou wil ontmoeten in stilte, ritme en maat. Samen creëren ze samenhang in dat wat in jou beweegt.

Wat beweegt vraagt om voeding, om geest die bedding vindt. Een reflectie ontdaan van concepten en vooringenomenheid. Peilend naar bewustzijn dat vanuit de bron oorspronkelijk opwelt.

Daarom geven we met regelmaat door het plannen van een vierdaagse kansen tot herbronning, telkens met een andere focus.  Met deze keer als thema verbondenheid zoals ze belichaamd wordt in Ubuntu, een levenshouding waarin je jezelf, je omgeving en de wereld vanuit verbondenheid ervaart.

Connectedness, verbondenheid is een woord dat heden ten dage vaak in de aandacht komt. In de transitie-beweging is het streven naar het ervaren van verbondenheid een drijvende kracht die mensen bij elkaar brengt. Steeds meer verzuchten mensen om het verlies van verbondenheid in families, werk en relaties. Steeds groter wordt het verlangen ernaar vanuit het gevoel van gemis, en de frustratie nergens echt bij te horen.

We starten niet bij een theoretische uiteenzetting over Ubuntu maar hanteren haar als een inspiratie om reflecties over verbondenheid te stofferen en te ervaren hoe ze ons bij ons doen en laten kan begeesteren.

Bij de opening van de eerste conferentie Crossing the Abyss in september 2017 legde ik een relatie tussen Ubuntu en geestelijke gezondheid.  Enkele weken daarvoor had in Zuid-Afrika, in Soweto, onder de auspiciën van de Life Foundation, een initiatief van de Dalaï Lama, een internationaal congres over Ubuntu plaats. Belangrijke oude stamhoofden waren aan het woord en wisselden uit met de Dalaï Lama. De intentie was een levendige reflectie op gang te brengen over de betekenis van Ubuntu voor het geestelijk welzijn van de mens en mensheid.

Duidelijk werd hoe belangrijk deze filosofie, die vooral in de aandacht kwam omdat ze mede aan de basis lag van de Waarheids- en Verzoeningscommissie, door Nelson Mandela en Desmond Tutu opgericht in 1995, voor het creëren van verbondenheid is en hoe ze de wetenschappen ten goede kan bevruchten. Zodat onderzoek steeds meer ten dienste van heel de mens kan evolueren.

In het congres werd voornamelijk gepeild naar de inspiratie die uitgaat van Ubuntu en naar wat men leerde van de Commissie om de grondbeginselen in alle domeinen van het leven een vertaalslag te geven.

Een sprekend voorbeeld hiervan is professor Michael Onyebuchi Eze, die politieke wetenschappen onderwijst en geïnspireerd door Ubuntu ernaar streeft om academische kennis een menselijke gelaat te geven en interdisciplinair te denken en te handelen. In zijn colleges roept hij op om de mens als geheel te zien en in dialoog met de medemens te treden om van elkaar te leren en van kennis een levende ervaring te maken.

Terug naar onze vierdaagse. Wat gaan wij er hier mee doen in het kader van herbronning? 

We staan stil bij enkele grondthema’s in de Ubuntu-filosofie en maken kennis met de grondstof die in ieder van ons leeft afkomstig uit het Moederland Afrika, waar onze diepste wortels liggen.

‘ Afrika heeft de wereld iets te geven, iets waar de heel wereld met smart op zit te wachten.
Een herinnering aan het feit dat we meer zijn dan de som van de delen.
Een herinnering dat strikt individualisme slopend is.
We zijn geschapen om samen te zijn, om relaties te hebben.’

       Desmond Tutu

 

 

Om stil te staan bij de existentiële vraag: wat maakt de mens waardig? Wat hebben we wezenlijk nodig om menselijk en geestelijk gezond te functioneren? Welke rol speelt de uitwisseling met de medemens hierbij en wat houdt deze dialoog gezond? 

Verbondenheid hoeft niet ten koste te gaan van het uniek zijn van de mens en sluit het anders zijn niet uit. Integendeel het geeft respons op dit uniek zijn en anders zijn door zich te verzoenen met het eigen uniek zijn en anders zijn en dit ook in een ander te achten.

Je bent mens omdat je participeert. Maar wat houdt participatie wezenlijk in? 

Wat is genezend aan het perspectief een mens in wording te zijn als deel van het wordend zijn, dat de mens weer verbindt met de kosmos?

We exploreren deze vragen op een heel levendige wijze. We kijken en luisteren naar getuigenissen en staan stil bij symbolen, die betekenis geven aan waar woorden tekort schieten, We geven impulsen voor kleine individuele opdrachten, die ruimte scheppen voor persoonlijke reflectie die al dan niet in groep kan worden gedeeld. 

Op deze wijze vindt de aangeboorde inspiratie ook een vertaalslag naar de ervaringen van elke dag.

Ook is er tijd om de natuur in haar transformatie van zomer naar herfst aan de lijve te ervaren en participatie ook vanuit onze relatie met de natuur en de kosmos te beleven.

Ben je hongerig naar meer samenhang, meer participatie en vooral medemenselijkheid en verbondenheid, naar genezing voor de frustratie er niet bij te horen, dan reiken deze dagen jou hiervoor kansen aan, die door jou benut, je menswording dynamisch kunnen bevruchten.

Er is geen enkele voorkennis vereist om deel te kunnen nemen. Enkel de intentie om je zelf en anderen de ruimte te geven om in stilte, ritme en maat rond het thema verbondenheid te herbronnen.

Huguette Beyens

We worden niet bemind omdat we goed zijn.
We zijn goed omdat we bemind worden.

Desmond Tutu

 

 

 

 

 

Maria Magdalena

Gepubliceerd op 31 mei 2018 door

Maria Magdalena als oerbeeld voor de miskende vrouwelijke dimensie.
Eerste luik
De kracht van Loutering als bron voor de vrouwelijke dimensie van het bewustzijn.
Een eerste luik, rond Maria Hemelvaart, van een drieluik dat zich komend jaar rond drie belangrijke momenten van de kosmische jaarronde voltrekt.
De andere zijn Maria Onbevlekte Ontvangenis en Maria Lichtmis.
Oude feesten geënt op het kosmische levensritme,
dat in de kosmos en de aarde werkzaam is.

 

Een ritme dat in de mens werkzaam en richtinggevend kan zijn als de mens bewust in resonantie treedt met de veranderingen die zich in kosmos en natuur doorheen het jaar voltrekken.

De relatie tussen deze verschillende feesten en Maria Magdalena, als archetype voor de kracht van loutering wordt telkens vanuit een andere invalshoek belicht.

Er wordt niet uitgegaan van interpretaties die het archetype een éénduidige invulling geven.

Het is een oerbeeld dat zowel in het Westen en het Oosten terug te vinden is, maar dat jammer genoeg soms is verengd door een interpretatie die het van zijn universele waarde ontdoet.

 

Elk luik kan op zich gevolgd worden en de drie luiken samen belichamen de veelzijdigheid van dit archetype dat in de loop der tijden het miskende en niet geachte vrouwelijk bewustzijn belichaamt, en heden ten dage om een vertaalslag vraagt om deel uit te maken van het geheel.

 

 

In het weekend volgend op 15 augustus ondernemen we een innerlijke pelgrimstocht op zoek naar de bronnen van dit archetype en bevoelen hoe hierdoor raakpunten ontstaan met de levensbron die in ieder werkzaam is. Bronnen die ook tot ons spreken via oude geschriften en beelden die de tand des tijds doorstonden en die raken aan een universeel weten en ervaren. Een tocht die ons ook voert naar plekken die legendarisch en historisch met Maria van Magdala verbonden zijn.

Een pelgrimeren dat gekaderd in de rust van de natuur en het bronnengebied, waarin Huize Poustinia ligt, een sluier oplicht van de rijkdom die verborgen ligt in de vrouwelijke dimensie van het bewustzijn.

Een kader dat helpt om de eigen bron en de scheppende kracht van het leven aan te spreken om vorm te geven aan het levenswater van ziel en geest.  

Als startpunt nemen we de vraag wat is loutering ervaren wezenlijk? Hoe ervaar je dit? Welke levenshouding geeft haar voeding? En vooral ook hoe dit in verband brengen met het oerbeeld van Maria Magdalena?

In tijden waarin alles snel moet gaan en de tijd om te verwerken overschaduwd wordt door je erdoor heen slaan, krijgt loutering nog nauwelijks de waarde die het toekomt. Misschien komt het woord zelfs verouderd over en vraagt het enige reflectie om tot de betekenis ervan door te dringen.

Feit is dat als je de kracht van loutering ervaart, ook een dimensie van tijd ontdekt die jou de tijd geeft om een relatie te leggen met wat je ervaart of leeft. Tijd geven en krijgen, een relatie leggen met is een belangrijke voedingsbodem voor heling. Omdat zo de condities worden geschapen opdat de betekenis van wat je overkomt zich mag ontvouwen. Geraakt worden, emotioneel beroerd worden vraagt om het bewust een plek geven waardoor zich innerlijk een verandering in afstemming voltrekt. Betekenis is de vrucht van iets wat zich openbaart en niet eerder is gezien of herkend en zich dus ook niet in de vorm kon belichamen.

Een betekenis die zich door reflectie innerlijk ontvouwt valt ons toe vanuit het diepste van onszelf.
Het is herkenning in de volle betekenis van het woord.
Ze vloeit niet uit het denken voort maar welt uit de levensbron op.

De levensbron, waaruit het leven zich gestadig vernieuwt en bekrachtigt.

Gelouterd door pijn en verdriet wordt de mens de voedingsbodem voor de wateren des levens die zuiveren, destilleren en bevloeien. De kracht om zich verder te ontvouwen wordt aangesproken en op deze wijze ook het potentieel om te verwerken wat nog geen plek vond.

Water opent de grond en verzacht de hardheid van de kluiten die minder doorlaatbaar zijn.
Water belichaamt de transparantie waarmee je door loutering naar ervaringen kan kijken die je toelaten er vrijer, creatiever en meer onthecht mee om te gaan.

In een oud verhaal komt Maria Magdalena door haar tranen tot herkenning van haar diepste zijn.

Het verandert haar, ze ontdekt een anders zich verhouden naar, ze komt van emotionele betrokkenheid tot engagement. Het is geen zelfmedelijden die haar leidt maar zelfherkenning, een wezenlijk verschil. Het contact met haar wezen voert haar tot het contact met het wezen van de ander. Ze kan haar levenservaringen ten dienste stellen en ze investeren in een anders in de wereld staan. De naam Maria betekent ‘bittere zee’ maar ook ‘verlichtster ‘

Frederik van Eeden schrijft: ‘Veel tranen zullen de ogen verhelderen die mij zullen zien.”

En Kahlil Gibran: ‘En de beker die hij brengt, ook al brandt zij uw lippen, is gevormd uit de klei die de Pottenbaker bevochtigd heeft met Zijn eigen heilige tranen.’

Schuldgevoelens kunnen je erg belasten. Het gevoel tekort te schieten en telkens door oude patronen te worden ingehaald, ontmoedigen en doen de levenskracht stagneren. Het leven is een gestadig ontdekken van hoe je de dingen anders, betekenisvoller, gedragen kan laten verlopen. Door ervan te leren, en te ontdekken hoe een anders zich verhouden naar tot verandering kan leiden, louter je en spreek je de kracht van zelfherkenning aan.

Als deze zoektocht voert naar een anders zich verhouden tot pijn en het gevoel dat dingen niet in orde zijn, naar een creatief inspelen op wat niet langer dienstbaar voelt, dan krijg je contact met de kracht van loutering die verbindend werkt. Die leidt tot herstel van verbinding met jezelf, de ander, het andere. Dit zuivert en heelt. 

Deze dagen zijn bedoeld om het vrouwelijk bewustzijn in jou te re-animeren, het opnieuw kansen geven om je erdoor te laten dragen en inspireren. Het gaat ook om helen van wat is miskend om vollediger in het leven te kunnen staan. 

Wens je jezelf enkele verrijkende verfrissende dagen toe om innerlijk te herbronnen en je levenskracht aan te spreken dan ben je welkom.

Er is geen voorkennis vereist, wel een intentie om af te stemmen op wat je doorheen het aangereikte aanspreekt, beroert, uitnodigt om tot loutering te komen.
Zodat wat ontroert en beroert ook vorm kan aannemen in het leven van elke dag.
Heel dichtbij, in eenvoud en zingeving, binnen het bereik van de eigen mogelijkheden.

Het zijn dagen die een rustige opbouw en ritme krijgen om het aanspreken van de kracht van loutering te omkaderen.

Op drie momenten van de dag zijn er stille meditatieve momenten voorzien, in de voormiddag wordt er telkens via beelden en presentatie iets aangereikt, waarop ieder op zijn wijze respons kan geven. Wat dan verder in de loop der dag afgewisseld wordt met wandelen en in de natuur vertoeven, individuele opdrachten en deugddoende maaltijden.

De hele opbouw beoogt heling en herbronning waarin zelfherkenning alle ruimte krijgt.
Een zelfherkenning die je ten deelt valt als de kracht van loutering wordt aangesproken in een kader waarin tijd en ruimte haar voedingsbodem is.

Vermits het over vrouwelijk bewustzijn gaat zijn zowel mannen als vrouwen zeer welkom.

Begeleiding: Huguette Beyens

Gelouterd kijk ik naar de dingen
van het leven
die zich tot ervaringen verdichten en
weefsels van herinneringen worden
die het leven met verdriet en vreugde verrijken.
Pijn hoeft geen beker te zijn
die onaangeroerd
de weefsels met stramheid verstijft.
Gedronken kan de beker
zich vullen met wat uit de pijn
scheppend ontstaat.
Een helder open staan
voor wat zich sprankelend
in de oude weefsels oplicht
en zich ontsluiert
als een weten dat
eens beluisterd
naar nieuwe wegen leidt.
Huguette

 

© Huguette Beyens

 

Follow your bliss

Gepubliceerd op 19 maart 2018 door

“Vindt het pad naar de diepste staat van verrukking”

“Ga op zoek naar wat je het meest in vervoering brengt”

In de Hindoe-filosofie geldt Sit-Chat-Ananda als het hoogste doel voor de leerling hier op Aarde.

Het bereiken van de absolute onveranderbare wijsheid, de ontwikkeling van volledig zelfbewustzijn en de realisatie van de geestelijke staat van vervoering, het opperste geluk.

Hier in het westen worden we van oudsher herinnerd aan het bereiken van de hemel.

De invulling van het begrip hemel is door de eeuwen heen nogal veranderd.

 

 

Wie bereid is om voorbij het materialistische beeld van de werkelijkheid, dieper te kijken en ruimte laat voor de werking van het geestelijke binnen de mens, is bereid deze gedachten en thema’s binnen te laten.

Stelt zich open voor wegen die aan de stoffelijke wereld voorbij gaan en zoekt naar inspiratie, naar input, die aan het bestaan, het leven van alledag meer zin en betekenis geeft, dan enkel het najagen van de kortstondige bevrediging van allerlei behoeften en begeerten die aan de lopende band de mens belagen.

 

Wat inspireert ons, wat brengt ons in vervoering, wat stuurt en leidt ons.

 

In deze meditatieve vier-daagse gaan we op zoek naar datgene dat ons werkelijk aanstuurt in ons leven; zoeken we naar wie of wat aan het roer zit van onze boot.

 

Hoe ons kapiteinschap eruit ziet. Of we onze koers kennen of kunnen bepalen.
Hoe invloeden van water en weer en wind benutten om onze juiste koers te vinden.
We kijken niet enkel naar eeuwenoude wijsheidstradities en wat die ons tot op de dag vandaag kunnen geven.
We onderzoeken ook onze eigen bron; luisteren naar de stem van het hart. 
Trachten de weg te vinden die ons op weg helpt onze weg naar ons eigen unieke doel te vinden.
Naar datgene dat ons VER KAN VOEREN. To our bliss!

 

De donkerte voorbij

Gepubliceerd op 27 juli 2017 door

 

Al de namen die we God toekennen zijn een manier om onszelf te leren kennen.

Meester Eckhardt

 

Het Vrouwelijke gelaat van de schepping heeft veel gezichten. Het laat zich in zijn veelzijdigheid in de natuur zien in de gestalten van de maan, de donkerte van de nacht, de afbraakprocessen in de herfst, de zwangerschap van de aarde in de winter en het openen van haar schoot in de lente. Terwijl ze in de zomer draagster van vruchten wordt.

In haar gevende barende gestalte heeft de mensheid haar hoorn des overvloed bezongen, gedanst; op vele manieren vorm gegeven. In haar nemende gestalte echter roept ze angst, terughoudendheid en ontzag op wat zijn uitdrukking vond in rituelen waarin bescherming en de bede om levenskracht werden geïntegreerd. Geboorte en dood worden in dit perspectief poorten tot leven, een leven dat steeds van vorm verandert en zichzelf vernieuwt.
Onze cellen dragen het vermogen tot regeneratie en afbraak in zich. Ons lichaam heeft weet van deze levensdynamiek en ontsluit zich voor geboorte en dood in resonantie met opbouw en afbraak.
Het Vrouwelijke kreeg in haar dubbele natuur vele vormen van uitdrukking, die heel ver in de mensheid teruggaan en gedurende eeuwen een rijke diversiteit laten zien. Maar deze diversiteit bleef echter niet altijd in het zicht.

In de loop der tijden valt het op dat haar donkere natuur steeds meer verbannen en ontkend wordt ten voordele van haar lichte. Deze tendens vindt haar hoogtepunt in de tijd van de Verlichting. De mens beweegt zich steeds meer in een perspectief van zelf greep willen krijgen op de schepping.
Dat kan alleen maar ten koste van het verdringen van het instinctieve leven, dat de natuur in ons belichaamt. Ook de invloed van de kosmos op het individuele leven wordt uit het oog verloren en de neiging om het leven te controleren wordt groter.

De geschiedenis herinnert ons zelfs aan tijden waarin dit donkere op vrouwen werd geprojecteerd en leidde tot gewelddadige acties. Kwetsuur na kwetsuur schreef zich in de vrouwelijke zijde van de ziel in en dit leidde tot een diep wantrouwen in de kracht van het donkere vrouwelijke.

 

De mens verloor hierdoor de kracht van de aarde in zich en werd meer en meer de gevangene van de geest, de kracht van de hemel die de verbintenis met de aarde mist, wat tot eenzijdigheid leidt.
Ideeën, concepten, abstract denken, verdringen rijke verbanden die vanuit intuïtie en aanvoelen hun kennis blootgeven.
Toch bleef deze donkere natuur ondergronds krachtig werkzaam en omdat ze is miskend laat ze zich vaak in haar overweldigend karakter ervaren en voelen, wat uiteindelijk de angst en het wantrouwen voedt. Wat niet wordt geleefd en erkend zal zich dwangmatig manifesteren en pijnlijk doorbreken.
Niets ontneemt ons meer levenskracht dan de ontkenning van dit onmiskenbaar deel van de schepping, de natuur en dus ook onze natuur. Vooral het vertrouwen op het instinctieve leven als zelfbescherming en regulerend principe dreigt dan de mist in te gaan.

In oude geschriften uit verschillende culturen krijgt deze donkere natuur een stem en gelaat.
In het Hooglied van de Bijbel staat: ‘ ik ben zwart maar lieflijk ‘. Het zijn woorden die de liefste tot haar geliefde uitspreekt. De woorden lijken paradoxaal: het zwarte kan zachtaardig zijn en lief.
Het Hooglied vormt een oase in een reeks van boeken waarin het vrouwelijke steeds meer met onvruchtbaarheid resoneert. Keer op keer worden in de grote verhalen van de Bijbel oudere vrouwen uiteindelijk zwanger door de tussenkomst van een roep om opnieuw in het leven dat onmogelijk is geworden vertrouwen te stellen.

 

‘ Ik ben donker maar lieflijk ‘ roept ons op de totaliteit van het vrouwelijke te omarmen. Een vraag tot integratie. Het in ons opnemen van dat deel van onze natuur dat met het donker verbonden is. De mens is kind van de hemel en begeester van de aarde. Daarom wordt een mens die innerlijk groeit driemaal geboren: uit de aarde; de moeder, uit de ziel; het water en uit geest; de hemel.

Het uit de aarde geboren worden houdt in dat we verwant aan deze aarde zijn, dat we een aangeboren kennis bezitten van hoe wij in resonantie met de schepping kunnen komen.
Het zien van het donker en het leren zien in het donker vormen een onmiskenbaar deel van deze resonantie die leidt tot menswording. Het is een andere manier van benoemen dat het instinctieve leven ons helpt wat ons geestelijk inspireert richting en grond te geven.

 

Elk menselijk wezen begint zijn leven in het donker, de baarmoeder waar elke initiatie die de mens later tijdens zijn leven zal doormaken in de ontwikkeling van de foetus wordt geprent. Zo kan je ons leven zien als de realisatie van wat wij in het donker gewaarwerden en ons instinctief herinneren om er later vanuit het bewustzijn een relatie mee aan te gaan om tot kennis te komen.
In de baarmoeder dalen we in de materie in, die we later leren vergeestelijken doordat we bewust worden van het grote mysterie van het leven dat zich in de materie wenst uit te drukken. In de herinnering aan het donker woont het verlangen van de mens om zichzelf te worden en een unieke invulling te geven aan wat op zijn pad komt.

Het donker verzoent ons met het onvolmaakte, de vergankelijke kant van ons bestaan, van waaruit we steeds veranderend ontstaan. Het daagt ons uit tot een natuurlijk gevoeld en ervaren leven en beschermt ons tegen een leven dat we vanuit vooropgestelde concepten menen te moeten leven. Donker gaat vooraf aan geboorte, ontkieming, en het opgaan van de zon.
In deze context is wat is volmaakter dan dat wat het zou moeten zijn.

 

De Zwarte Madonna belichaamt wat Meester Eckhart de donkere grond van de ziel noemde, van waaruit de kracht van vernieuwing en verandering werkzaam is. De kleur zwart symboliseert de materie, de vruchtbare grond, aarde, waaruit alle dingen ontstaan.
Veel zwarte madonna’s bevinden zich op plekken, waar pelgrims naartoe trekken om te herbronnen en een nieuwe start te maken. Ze wordt daar aanschouwd en beleefd als de brug tussen geest en materie. Tussen dat wat achter wordt gelaten en waar men naartoe beweegt.
Elke ervaring wordt zo bouwsteen voor de toekomst.

Veelvoudig zijn in de oude teksten de passages die verwijzen naar het verband tussen wijsheid en donkerte. Wijsheid in de betekenis van leren van het leven dat men leeft.

In deze tijd krijgt het oerbeeld van de Zwarte Madonna steeds meer belangstelling. Wat in de tijdgeest opwelt en aandacht trekt laat steeds een behoefte zien die om invulling vraagt. De laatste keer dat ze in beeld kwam dateert van de twaalfde eeuw, die veel veranderingen laat zien die verwant zijn aan wat nu om een spirituele invulling vraagt.

 

In deze dagen van hoogzomer, waarin de aarde haar volle rijkdom prijs geeft en in haar gave door de hemel wordt omarmd, staan we stil bij wat in deze tijd om een geestelijke invulling vraagt en te weinig het licht zag. Met wat ons vanuit het ongeziene voedt in een zoektocht naar meer diepgang, verbinding en mededogen. Drie waarden die vanuit het kennen en integreren van de vrouwelijke energie of de yin-kracht worden herkend. Vanuit deze herkenning vinden we een vertaalslag naar ons dagelijks beleven van de werking van het goddelijke in ons, dat dank zij het achten van het donkere vollediger in beeld komt en kan worden ervaren.

We doen dit door een levendig contact te leggen met de vele vormen waarin het oerbeeld van de Zwarte Madonna zich vertaalde. We ontdekken haar ook in muziek en verhaal en beleven haar in de natuur waar ze op sommige plekken tot manifestatie komt.

 

Dit alles is echter maar aanleiding om Haar in het diepst van hart en ziel te ontmoeten als de creatieve, vernieuwende kracht van ons bestaan.
Door waar te nemen, te ervaren en te voelen wat Zij in ons beweegt, krijgt ook de donkerte haar zin en waarde terug en moet ze niet langer worden ontvlucht of geschuwd.
Ze is pijn die als pijn mag worden geleefd, tranen die hun bedding vinden, zachtheid die door weerstand breekt. Tederheid die hardheid binnendringt en mededogen die in wat de ander beleeft zichzelf herkent. Kennis die voortvloeit uit herkenning van de menselijke natuur.
Door Haar te zoeken en in onszelf te vinden worden we bewust van het feit dat ervaringen meer rijkdom inhouden dan verwachtingen en dat elke ervaring in het perspectief van het donker haar waarde blootlegt.
Zo reizen we in deze dagen de donkerte voorbij naar het licht van een vollediger zicht op de diversiteit van de menselijke natuur, die elke vooropgestelde idee overschrijdt en ons voor de keuze plaatst onszelf in deze diversiteit kansen tot ontplooiing te schenken.

 

Er is om deel te nemen geen voorkennis vereist, wel een oprechte wens om dit oerbeeld in zijn rijke gelaagdheid te leren kennen en het raakpunt met de eigen beleving te omarmen.

Er wordt op een meditatieve manier gewerkt. In de tijd en ruimte die we wijden aan het leggen van contact met dit oerbeeld staat reflectie centraal. Ieder kan op zijn ritme en naar eigen maat het aanbod rond dit thema voor zichzelf een plek gegeven overeenkomstig de eigen behoefte en herkenning.

De begeleiding bewaakt het recht op eigen privacy en het wederzijdse respect voor de ervaring van elke deelnemer, die in zijn diversiteit het spectrum van dit oerbeeld draagt.

 

Op de tweede dag is een daguitstap gepland die ons volop in natuur doet bewegen en ons naar plekken voert waar haar kracht kan worden ervaren. Ter plekke wordt ook duiding gegeven in resonantie met het thema zodat de herkenning zich kan verdiepen.

Deelname is echter beperkt tot zeven deelnemers.

 

Huguette Beyens

 

item5

 

 

Oh night thou was my guide-

oh night more loving than the rising sun

Oh night that joined the lover

to the beloved one

transforming each of them into the other.

Tekst Loreena McKennith

Oh nacht, je was mijn gids-

oh nacht, meer liefde gevend dan de zon

Oh nacht, die de geliefde

met de ene beminde verenigt

en de ene in de ander verandert.

 

 

Een bijzondere spirituele vierdaagse in Poustinia

 

We starten op donderdagavond 24 augustus vanaf 18.00 uur
tot en met zondagmiddag 27 augustus rond 14.00 uur.

 

Bijdrage in de onkosten € 395,00 alles inbegrepen.

inclusief met enkele uitstappen naar haar “verblijfplaats”

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: