Het rijk van Kronos – deel 2

 

 

“Waar ver-wijst dit naar?”

Ik heb een tijdje lopen zoeken maar ik kwam niet veel verder dan dat de klok nu één uur wijst en dat de twee wijzers elk een ander tempo hebben en zo in staat zijn de verschillende uren aan te geven.
Ook realiseerde ik me dat je alsmaar minder dit soort uurwerken om je heen ziet aangezien bijna alles nu gedigitaliseerd is. Meestal wordt de wijzerplaat van de klok vervangen door digitale cijfers die verspringen en ons tonen hoe laat het is.

“Daar ligt nu precies het probleem. Nou ja probleem, laten we zeggen dat het jammer is dat de wijzerplaat langzaam plaats moet maken voor digitale cijfers die van vorm veranderen.
De beweging komt tot uitdrukking in de verandering van de cijfers en de tijd wordt uitgedrukt door een cijfer.
Het lijkt erop dat alles tot zijn essentie wordt teruggebracht.
Maar door deze vorm verliest men het zicht op de aard van de beweging; laat staan dat duidelijk is wat de essentie van deze beweging is.

Bij de oorspronkelijke wijzerplaat is nog altijd te zien waar de beweging naar verwijst ook al zijn er alsmaar minder mensen die weet hebben van dit verband.

Ik zal je hier iets over vertellen.

Op de klassieke wijzerplaat is veel te zien en veel te ontdekken.

Vooral als we terug gaan naar de oudste vormen ervan.

Welke vorm de wijzerplaten dan ook hadden ze bestonden altijd uit de volgende elementen.

1        Aan een centrale as waren twee wijzers verbonden die middels een ingewikkeld mechaniek aan de binnenzijde ieder hun eigen typische beweging toonden.

Even terzijde; als je goed naar me luistert zul je vaak merken dat ik veelvuldig in driehoeksverbanden spreek. Omdat dat de manier is om er voor te zorgen dat we zo volledig mogelijk ons uit drukken en niet enkel over de vorm van iets praten, maar dat we ook het karakter of de aard van het fenomeen benoemen en vooral ook daardoor de essentie onder woorden kunnen brengen. 

Want alles in de schepping bestaat uit een drieslag of een driehoek.
|Alles is de manifestatie van de verbinding van drie levensprincipes.
Alles bestaat doordat drie krachten tegelijkertijd op elkaar inwerken.
Een actieve van binnen naar buiten werkende kracht; een passieve van buiten naar binnen werkende kracht en een derde op de achtergrond, onzichtbare kracht die de eerste twee in evenwicht houdt.

2        De grote wijzer loopt langs een grote cirkel aan de buitenkant en op deze cirkel zijn een twaalftal afbeeldingen te vinden. De afbeeldingen liggen in een perfecte twaalfhoekige vlakverdeling.

De klok is een instrument dat ontworpen is om het verloop van de tijd weer te geven.
(het instrument is hier de vorm / ontworpen om weer te geven beschrijft het karakter  /het verloop van de tijd is de essentie)

De wijzers laten ons een heel oude relatie zien waar binnen wij leven.

Er is namelijk een bijzondere relatie tussen de aarde, de maan en de zon.

Het leven zoals wij dat kennen op onze planeet werd maar mogelijk nadat er onderling evenwicht was ontstaan in de relatie tussen deze drie.
Toen deze driehoek als het ware haar uiteindelijke vorm en innerlijke structuur had gevonden was aan alle voorwaarden voldaan voor het ontstaan van het leven zoals wij het kennen.
Elk had haar eigen specifieke ritme gevonden en de ritmen waren dusdanig op elkaar afgesteld waardoor, na verloop van tijd, leven voor ons een mogelijkheid werd.
Anders gezegd; ons leven is volledig ingebed in en afhankelijk van de onderlinge ritmen van de zon, de maan en de aarde.

De klok toont enkele cycli. Laat ons deze ritmes zien.

Eén van de belangrijkste is de volgende:

Als je de maan observeert zal je één van haar ritmen snel opvallen.
Ze passeert vrij snel langs de vaste sterren. Ze doet er bijna een uur over om haar eigen diameter in afstand aan de hemel af te leggen.
In één dag overbrugt zij dertien graden aan de hemel hetgeen maakt dat zij in iets minder dan 28 dagen weer terugkeert naar dezelfde plaats aan de hemel.
Kijkend vanaf de aarde naar de maan en de ster die recht boven haar staat.
We noemen dit haar siderische ritme van 27,322 dagen.
Dit siderische ritme beschrijft dus de relatie tussen de maan en de Aarde.

Maar ze heeft ook een tweede ritme wat ons veel meer opvalt.
Dat is het synodische ritme dat aangeeft op welk moment er wederom een volle maan is.
Als je naar de volle maan kijkt en je ziet er boven een vaste ster staan dan neem je dit als uitgangspunt.
Je keert dan 27,322 dagen later terug om te zien dat de maan weer precies onder die ene ster staat, (siderische ritme) een rondje heeft gemaakt om de aarde, om dan te ontdekken dat de maan nog niet helemaal vol is.
Want volle maan is een fenomeen waarbij de zon betrokken is.
Anders dan bij het siderische ritme waar het enkel gaat om de maan en de aarde.
Bij volle maan staat de maan recht tegenover de zon, in één rechte lijn zon, Aarde en maan.
Pas 2,21 dagen later zal ze helemaal vol zijn. En de ster erboven is wat opgeschoven.

 

 

Dit rondje om de aarde, voor de terugkeer van de volle maan, duurt dus iets langer. 

Want in de tijd dat de maan rond de aarde ging en haar plaats innam onder die ene ster, is de Aarde zelf een beetje verschoven (want zij draait haar rondje om de zon).
Daarom zien we vanaf de Aarde, die dus een beetje verder is dan de vorige keer, de tweede volle maan iets later, 2,21 dagen.
Dit verschil van 2,21, deze periode, toont zich in de vijf minuten op de klok.

De grote wijzer begint op de twaalf en gaat op weg om opnieuw naar de twaalf terug te keren. Daar aangekomen toont hij het siderische ritme.

De grote wijzer representeert de maan.

Hij wandelt een uur. Een rondje. Keert terug naar zijn vertrouwde stek.

De kleine wijzer representeert het ritme van zon en Aarde die verantwoordelijk is voor de terugkeer van de volle maan.

Dit ritme heeft dus dertien periodes nodig om weer samen te komen.
En dus als de grote wijzer voorbij de twaalf op de één staat is die ronde vol.
Dan komen zon en maan samen en is de maan vol. Dan komen de twee wijzers weer samen.

Voor wie het wil zien toont de klok met de wijzers en haar wijzerplaat de ritmes waarbinnen wij leven, waarbinnen onze tijd op Aarde zich voltrekt.

Maar is meer, veel meer te ontdekken….

Tot morgen.

 

©     Willem Versteeg

zaterdag 26 december

 

 

HET RIJK VAN KRONOS – deel 1

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: