Ik ben omdat wij zijn – of je bent mens omdat je participeert – Ubuntu

Vierdaagse

Van: 01 november 2018 18:00

Tot: 04 november 2018 14:00

Prijs: € 350,00

Aanmelden

 

Je hebt je familie niet gekozen.
Ze zijn een geschenk van God aan jou zoals jij aan hen.

Desmond Tutu

 Ik ben omdat wij zijn.
Of je bent mens omdat je participeert.

 

Een spirituele vierdaagse is een stilhouden in de tijd om de veelheid van het leven in de diepte te verkennen. Diepte in de zin van de gelaagdheid van het leven tot jou laten spreken en van niet langer verleid worden door een leven dat gefragmenteerd wordt geleefd omdat de hectiek van de dagelijkse dingen de samenhang van het leven uit het zicht doet verliezen.

Stilhouden om een focus te kunnen leggen en te gronden in dat wat tot jou spreekt en jou wil ontmoeten in stilte, ritme en maat. Samen creëren ze samenhang in dat wat in jou beweegt.

Wat beweegt vraagt om voeding, om geest die bedding vindt. Een reflectie ontdaan van concepten en vooringenomenheid. Peilend naar bewustzijn dat vanuit de bron oorspronkelijk opwelt.

Daarom geven we met regelmaat door het plannen van een vierdaagse kansen tot herbronning, telkens met een andere focus.  Met deze keer als thema verbondenheid zoals ze belichaamd wordt in Ubuntu, een levenshouding waarin je jezelf, je omgeving en de wereld vanuit verbondenheid ervaart.

Connectedness, verbondenheid is een woord dat heden ten dage vaak in de aandacht komt. In de transitie-beweging is het streven naar het ervaren van verbondenheid een drijvende kracht die mensen bij elkaar brengt. Steeds meer verzuchten mensen om het verlies van verbondenheid in families, werk en relaties. Steeds groter wordt het verlangen ernaar vanuit het gevoel van gemis, en de frustratie nergens echt bij te horen.

We starten niet bij een theoretische uiteenzetting over Ubuntu maar hanteren haar als een inspiratie om reflecties over verbondenheid te stofferen en te ervaren hoe ze ons bij ons doen en laten kan begeesteren.

Bij de opening van de eerste conferentie Crossing the Abyss in september 2017 legde ik een relatie tussen Ubuntu en geestelijke gezondheid.  Enkele weken daarvoor had in Zuid-Afrika, in Soweto, onder de auspiciën van de Life Foundation, een initiatief van de Dalaï Lama, een internationaal congres over Ubuntu plaats. Belangrijke oude stamhoofden waren aan het woord en wisselden uit met de Dalaï Lama. De intentie was een levendige reflectie op gang te brengen over de betekenis van Ubuntu voor het geestelijk welzijn van de mens en mensheid.

Duidelijk werd hoe belangrijk deze filosofie, die vooral in de aandacht kwam omdat ze mede aan de basis lag van de Waarheids- en Verzoeningscommissie, door Nelson Mandela en Desmond Tutu opgericht in 1995, voor het creëren van verbondenheid is en hoe ze de wetenschappen ten goede kan bevruchten. Zodat onderzoek steeds meer ten dienste van heel de mens kan evolueren.

In het congres werd voornamelijk gepeild naar de inspiratie die uitgaat van Ubuntu en naar wat men leerde van de Commissie om de grondbeginselen in alle domeinen van het leven een vertaalslag te geven.

Een sprekend voorbeeld hiervan is professor Michael Onyebuchi Eze, die politieke wetenschappen onderwijst en geïnspireerd door Ubuntu ernaar streeft om academische kennis een menselijke gelaat te geven en interdisciplinair te denken en te handelen. In zijn colleges roept hij op om de mens als geheel te zien en in dialoog met de medemens te treden om van elkaar te leren en van kennis een levende ervaring te maken.

Terug naar onze vierdaagse. Wat gaan wij er hier mee doen in het kader van herbronning? 

We staan stil bij enkele grondthema’s in de Ubuntu-filosofie en maken kennis met de grondstof die in ieder van ons leeft afkomstig uit het Moederland Afrika, waar onze diepste wortels liggen.

‘ Afrika heeft de wereld iets te geven, iets waar de heel wereld met smart op zit te wachten.
Een herinnering aan het feit dat we meer zijn dan de som van de delen.
Een herinnering dat strikt individualisme slopend is.
We zijn geschapen om samen te zijn, om relaties te hebben.’

       Desmond Tutu

 

 

Om stil te staan bij de existentiële vraag: wat maakt de mens waardig? Wat hebben we wezenlijk nodig om menselijk en geestelijk gezond te functioneren? Welke rol speelt de uitwisseling met de medemens hierbij en wat houdt deze dialoog gezond? 

Verbondenheid hoeft niet ten koste te gaan van het uniek zijn van de mens en sluit het anders zijn niet uit. Integendeel het geeft respons op dit uniek zijn en anders zijn door zich te verzoenen met het eigen uniek zijn en anders zijn en dit ook in een ander te achten.

Je bent mens omdat je participeert. Maar wat houdt participatie wezenlijk in? 

Wat is genezend aan het perspectief een mens in wording te zijn als deel van het wordend zijn, dat de mens weer verbindt met de kosmos?

We exploreren deze vragen op een heel levendige wijze. We kijken en luisteren naar getuigenissen en staan stil bij symbolen, die betekenis geven aan waar woorden tekort schieten, We geven impulsen voor kleine individuele opdrachten, die ruimte scheppen voor persoonlijke reflectie die al dan niet in groep kan worden gedeeld. 

Op deze wijze vindt de aangeboorde inspiratie ook een vertaalslag naar de ervaringen van elke dag.

Ook is er tijd om de natuur in haar transformatie van zomer naar herfst aan de lijve te ervaren en participatie ook vanuit onze relatie met de natuur en de kosmos te beleven.

Ben je hongerig naar meer samenhang, meer participatie en vooral medemenselijkheid en verbondenheid, naar genezing voor de frustratie er niet bij te horen, dan reiken deze dagen jou hiervoor kansen aan, die door jou benut, je menswording dynamisch kunnen bevruchten.

Er is geen enkele voorkennis vereist om deel te kunnen nemen. Enkel de intentie om je zelf en anderen de ruimte te geven om in stilte, ritme en maat rond het thema verbondenheid te herbronnen.

Huguette Beyens

We worden niet bemind omdat we goed zijn.
We zijn goed omdat we bemind worden.

Desmond Tutu

 

 

 

 

 

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: