Over leven, lijden en dood en opstanding

Workshop

Van: 19 april 2019 18:00

Tot: 21 april 2019 14:00

Prijs: € 265,00

Aanmelden

In Poustinia samen op zoek
naar de zin en betekenis van de drieslag
leven, lijden-dood en opstanding.

 

 

Als we denken aan het feest van Pasen dan duiken allerlei beelden op die gerelateerd zijn aan het lijdensverhaal van Christus.

Op velerlei plaatsen wordt dan de Matthāus Passion weer opgevoerd. 

Op de Nederlandse televisie kijken miljoenen mensen naar het live-spektakel van The Passion.

Wat ook telkens opvalt is dat mensen zeer veel inspiratie, steun en kracht ontlenen aan deze manifestaties die het in zich hebben iets diep menselijks krachtig in beweging te zetten, vaak onnoembaar maar niettemin zeer beroerend.

Het is niet overdreven te stellen dat velen een dermate diep drijvende kracht ervaren die hen sterkt tot opstaan voor.

Lijden leidt niet enkel tot de dood, maar voert tot opstanding.

Uit vele opvoeringen van beide “Passions” springt een dergelijke vervoering naar voren die mensen soms lijflijk kan laten voelen wat opstaan uit kan doen met een mens.

 

 

Als de graankorrel niet sterft, roept het beeld op van een breken dat noodzakelijk is om ruimte te maken voor een nieuwe kiem.

Dit lijdende sterven van de korrel die ruimte maakt voor de ingesloten kiem toont een lijden dat ingeschreven is in een zinvol geheel. Onderdeel is van een keten der gebeurtenissen die enkel wanneer ze los van elkaar beschouwd worden daardoor hun zin en betekenis verliezen.

Daarom is de drieslag graankorrel – breken – ruimte voor de kiem, betekenisvol als ze als een drieslag bekeken wordt en niet uiteen gehaald wordt.

Zo vormen leven, lijden en dood en opstanding een evenzo zinvolle drieslag.

Het feit dat ze samen een drieslag vormen geeft aan dat er sprake is van een continuüm.

Het eerste kan slechts leiden tot het derde door de tweede.

De kiem kan pas vrij het nieuwe leven vormgeven als de graankorrel het proces van breken niet weerhoudt.

Opstanding wordt realiteit als lijden en dood gezien kunnen worden als een noodzakelijke fase in het zich ontvouwende leven.

De vergelijking met de graankorrel helpt ons in deze te zien dat breken hier symbool staat voor sterven en dat sterven bij ons bedoeld is als het breken met de vorm die niet langer dient. Zoals breken geen doel op zich is, is dood geen doel op zich. Maar een deel van een proces.

Dood wordt zo geen einde. Maar een noodzakelijke stap in het proces van telkens de meest geschikte vorm vinden voor leven dat zich wil ontvouwen.

Dat is de diepere reden waarom in sprookjes, mythen en dromen, wanneer de dood zich meldt, het vrijwel nooit betekent dat er iets of iemand dood gaat.

De dood kondigt een transformatie aan. Een omvorming, denk aan de transformator, een impuls die maakt dat er een nieuwe vorm opduikt die geschikter is dan de vorige.

Lijden verwijst op die manier naar de moeite en de pijn die we ervaren wanneer we neigen aan die oude, niet meer geschikte vorm vast te houden.

Zoals Kahli Gibran schilderde is pijn het breken van de schaal rond het inzcht.

We gaan tijdens de Paasdagen van vrijdagavond 19 t/m zondag 21 april in Poustinia samen op zoek naar hoe dit thema op allerlei manieren vorm kan krijgen, zowel in de buitenwereld als diep in ons.

Aan de hand van flarden muziek, inspirerende teksten, en een meesterlijk mooi film, zoeken we contact te krijgen met deze drieslag leven, lijden en dood en opstanding.

Eenmaal in de juiste verhouding geplaatst als levende driehoek opent zij mogelijk nieuwe vergezichten voor ons.

Althans daar gaan we samen naar op zoek..

Wie graag meezoekt dezer dagen is van harte welkom.

Tot ziens in Poustinia

Willem en Huguette.

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: