Heel-worden, weerbaar bewegen in kwetsbaarheid

Workshop in de serie Levensdynamieken

Van: 04 mei 2018 18:00

Tot: 06 mei 2018 14:00

Prijs: € 250,00

Aanmelden

 

Ik ben niet alleen in mijn vermoeidheid, mijn ziekte of angsten.
Maar samen met miljoenen anderen uit vele eeuwen en ik weet
dat het een deel van het leven uitmaakt en ondanks dat is het leven prachtig en betekenisvol.
Het is betekenisvol zelfs wanneer het zonder betekenis schijnt, op voorwaarde
dat men in zijn leven plaats maakt voor alles
en het leven als een ondeelbaar geheel ziet, want daardoor wordt men heel in zichzelf.

Etty Hillesum

 

Kwetsbaarheid is een onmiskenbaar deel van het leven.
Groei, verandering, overgang, een proces van zich ontvouwen confronteert met kwetsbaarheid. Iets breekt open om iets anders te laten ontstaan.
Om deze kwetsbaarheid ten volle te leven dient zich een nood aan weerbaarheid aan.
Weerbaarheid beantwoordt aan een behoefte om in te spelen op kwetsbaarheid die de mens omgeeft en op kwetsbaarheid die fysiek en psychisch wordt ervaren.
Inspelen op in de zin van respons geven aan wat je overkomt en vanuit deze respons leren hoe te anticiperen op wat je pad kruist.
Respons geven reikt verder dan gewoon ondergaan, wat je weerloos aan jezelf overlevert.

Als kwetsbaarheid als een symptoom wordt gezien of benaderd dan dreigt het los van het leven te komen en wordt de suggestie gewekt dat leven maakbaar is of dat perfectie het doel van het leven is.
Het streven naar perfectie gaat voorbij aan alles wat dit in de weg zit, maar vooral de realiteit dat leven aan controle ontsnapt en niet definieerbaar is.
Het streven naar slagen in het leven laat weinig ruimte voor een onderbroken beweging, die zich vaak laat voelen als een tekort aan energie om waar te maken wat wordt verwacht of wat de cultuur als waarde vooropstelt.
In de mens beweegt meer dan van hem wordt verwacht, de mens verandert voortdurend.
Zelfs de cellen volgen deze wet van verandering.

Bij ervaringen die heel overweldigend kunnen zijn zoals trauma, word je onverwachts geconfronteerd met een uiterst grote kwetsbaarheid, die de grond onder je voeten wegmaait.
Het verlies aan stabiliteit beangstigt en doet je weerloos terugdeinzen voor de beweging die zich voltrekt.
Je wordt onvoorbereid geconfronteerd met ervaringen en delen van je bewustzijn die je niet eerder in volle bewustzijn hebt kunnen verkennen om in het zicht te krijgen wat nodig is om er weerbaar mee om te gaan. Weerbaar in de zin ook van veiligheid ervaren om het onbekende te verkennen zonder schade op te lopen.

De mens is een wezen dat uitgerust is om met trauma om te gaan, om respons te geven aan de kwetsbaarheid die hem ten deel valt.
Leren weerbaar omgaan met kan dit vermogen wekken.
Maar in een samenleving waarin kwetsbaarheid ontkend of onvoldoende geacht wordt krijgt dit leerproces ook minder aandacht.
En als kwetsbaarheid zich laat zien dan wordt het soms als zwakte benoemd.
In plaats van weerbaar word je weerloos, wat neerkomt op het onderdrukken van kwetsbaarheid, wat uiteindelijk tot vervreemding en verwarring kan leiden.

Vervreemding en verwarring dienen de mens niet in een proces van zich ontvouwen.
Ze leiden tot een verlies van zelfvertrouwen bij gebrek aan zelfherkenning.

Weerbaarheid raakt ook aan samen verbindend in het leven staan.
Een samen opnemen van de verantwoordelijkheid weerbaar respons te geven aan kwetsbaarheid.
Dit vraagt een nieuwe invulling van kwetsbaarheid.
Een gemeenzaam bewegen in de flow van het leven, dat zich in processen voltrekt, waarvan afbraak en opbouw deel uitmaken.
Het betekent ook kwetsbaarheid als deel van het leven erkennen en in deze erkenning de kracht  ervan ontdekken.
Op welke manier  kan kwetsbaarheid de mens dienen om zich weerbaar te begeven in het potentieel dat leven, ondanks alle dingen die tegengaan, in zich draagt.

Het raakt eveneens aan een andere kijk op heel-worden en heelmaking. Aan iedere fase van opbouw gaat afbraak vooraf.
Groei gaat gepaard met loslaten, confrontatie, begrenzen van wat niet langer dienen kan maar in de weg zit om nieuwe dingen aan te spreken. Het beroert een herzien van waarden, het benoemen van waarden die je helpen mens worden.
Niets gaat vanzelf.

Kwetsbaarheid in het leven integreren heeft consequenties voor hoe je in het leven staat en vooral op hoe je je verhoudt naar wat het leven met zich meebrengt.
Het vraagt een herzien van de beelden die je over jezelf vormt, wat je gelooft en waarmee je je identificeert.

In dit weekend worden rond deze thema’s veilig gewerkt.
Ze worden niet theoretisch maar reflecterend benaderd, luisterend en delend vanuit voorbeelden die vanuit het leven opwellen.
Door ze in een perspectief van heelmaking te benaderen licht een nieuwe kijk op op ervaringen die enkel als belastend en belemmerend worden geleefd.
Als zich iets kan verschuiven in de kijk op of in het zich verhouden komt er ruimte vrij om wat deel uitmaakt van menswording in een breder perspectief te leven.
In het perspectief van het potentieel van het leven dat zich onophoudelijk in ons ontvouwt.
Er wordt in een kleine groep gewerkt om ruimte te laten voor verwerking van wat zich toont.
Er is geen voorkennis vereist en er wordt niet aan therapie gedaan.
Wel wordt een breder kader gegeven waarin kansen worden geboden om zelf aan de slag te gaan met wat een plek zoekt in het proces dat je leeft. Om anders respons te geven aan wat zich als onveranderlijk aandient.

Huguette Beyens

Wat omgaat in een mensenhart is als diep verborgen water,
iemand met inzicht brengt het naar boven.

Spreuken 

 

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: