Als droom en werkelijkheid elkaar omhelzen

Workshop

Van: 21 december 2018 18:00

Tot: 23 december 2018 14:00

Prijs: € 250,00

Aanmelden

Een bijzonder Kerst-weekeind in Poustinia 

voor een ieder die herbronning en een open dialoog
met Het Kind in zichzelf als initiatie in het Grote Mysterie dat leven heet
in deze wintertijd wil exploreren.
En vooral voor ieder die even wil onthaasten en tot zichzelf komen alvorens een nieuw jaar tegemoet te treden.

Als droom en werkelijkheid elkaar omhelzen.
Pelgrimeren naar de bronnen van het Eeuwige Kind in ons.

 

Ik voel mij als iemand,
die u aan uw kindertijd moet herinneren.
Nee, niet alleen aan de uwe:
aan alles wat ooit kindertijd was.
Want het gaat erom,
herinneringen in u te wekken,
die niet de uwe zijn. die ouder zijn dan u.
Verhoudingen moeten worden hersteld
en samenhangen vernieuwd,
die van ver voor uw tijd zijn.

R.M.Rilke

De kracht van verwondering voor het mysterie van het leven:
Wat ongrijpbaar is en tegelijk ons raakt en ontroert. 

 

 

Kerstmis doet appèl op het vermogen in ons om ons te verwonderen over hetmysterie van het leven. Over wat ongrijpbaar op ons leven inwerkt en ons raakt en ontroert op momenten waarop we niet willen grijpen of vatten of controleren wat ons ontroert en beroert. Om het in ons zijn werk te laten doen en ons te openen voor ongekende diepten, die het leven in ons doen opwellen.

Diep in ons leeft een kind bij de bron van ons diepste zijn. Bloeiend en groeiend in een eindeloze  tijd waarin elke minuscule verandering een beweging inzet van worden, van aan jezelf-Zelf toekomen, waarin het verbonden zijn met wortelt.

Als het Feest van Hergeboorte en Nieuw Begin op fluwelen voeten nadert en een onzichtbare hand met tederheid de stille akkers en velden zacht beroert wordt zonder dat wij het in de gaten hebben het leven onder de grond volop wakker. Daar zetten zich processen in gang die het zich ontvouwen van het leven in de lente mogelijk maken.  

Maar Kerstmis vieren we ook in de tijd van het jaar dat licht als verwekker van nieuw leven zich in de lange sterrenachten spiegelt en de zon haar klim in de hemel inzet. We kunnen ondanks de donkerte van de winter niet voorbij gaan aan kosmische en aardse processen die het leven wekken. Iets groter dat ons leven stuurt en waarover wij ons blijven verwonderen.

Overeenkomstig met wat in de kosmos en de natuur gebeurt roert zich in ons een kracht die regenererend werkt en ons een impuls geeft om onze sluimerende vermogens nieuwe kansen te geven. Een kracht of vermogen dat we bewuster kunnen leren gewaarworden.

Het oerbeeld van Het Kind belichaamt in ons het vermogen tot hergeboorte, tot het herscheppen van het beeld dat we tot dusverre over onszelf hebben. Het leren kijken en waarnemen alsof we onszelf, de ander, het Andere weer voor het eerst aanschouwen. Het doet een sterk appèl op oorspronkelijkheid, onbevangen zien en kennis nemen van.

 

 

Als we het Eeuwige Kind als een oerbeeld benoemen dan is dit omdat deze kracht ons persoonlijk leven overstijgt, het gaat om een universele kracht, in vele culturen erkend, herkend en vooral ervaren.

Stilstaan bij deze ervaring is ook een verbinding aangaan met wat velen die ons zijn voorgegaan hebben geleefd, en gevoed worden door de wijsheid van deze ervaringen.

Kosmisch gezien gaat het essentieel over het licht dat telkens weer uit de duisternis geboren wordt en wat zich vanuit de schoot van het onzichtbare leven zichtbaar ontvouwt. Essentie die zich in vorm uitdrukt.

In deze donkere van licht bezwangerde dagen gaan we pelgrimeren naar de oerbronnen van het Eeuwige kind. Maar wat houdt dit in? Waar staan we dan bij stil?

We nemen hiervoor het ervaren van muziek als uitgangspunt en welbepaald de Kinderscenen van Schumann. Een stuk dat we hanteren als een metafoor om contact te maken met wat in ons aan levenskracht sluimert en wacht om omhelst te worden.

Een muzikale draad die zich doorheen de meditatieve intermezzo’s verweeft met wat in ons zich het kind herinnert. 

 De woorden van Godfried Bomans sluiten hier naadloos bij aan: 

“Meestentijds leven onze heel vroege kinder-herinneringen stil in ons voort op die verborgen plek, half uitgebaat en nooit open gebloeid. En wie zal zeggen hoeveel van die beelden wij ongeweten in ons dragen. En wat weten wij van hun betekenis in ons denken en doen?”

Het is het kind in ons dat ons doet bewegen op het raakpunt tussen droom en werkelijkheid, tussen mythe en realiteit, tussen vorm en essentie, tussen goddelijk en menselijk, profaan en religieus, geest en materie. Het raakpunt waarin de kracht van verbinding werkzaam kan zijn.

Zoals hieronder Godfried Bomans zo prachtig verwoordt:

“Ik herinner mij een avond, dat ik na het eten nog eens de tuin in mocht en onder de meidoorn zat met mijn rug tegen de stam en mijn knietjes opgetrokken; het was tussen licht en donker, alle geluiden stierven, en tussen de kale takken rees kalm de zilveren maan. En opeens was het aslof de tijd, het ogenblik, van mij afviel ( ik kan niet goed uitdrukken wat er precies gebeurde ) en ik opgeheven werd tot een geheel andere wijze van bestaan, het was of ik ijler werd, maar ook oneindig veel groter en wijder, zo wijd dat ik de ganse avond om mij heen vulde, en dat ook de avond zelf en de dingen die erin stonden één met mij werden, en dat ik ‘ alles ‘ begreep.”  

We gaan via muziek sporen volgen die ons brengen bij de bronnen van het oerkind in ons dat in ons blijft groeien en evolueren. Muziek is in staat door de grenzen van het beeld dat we ons ooit  van onszelf vormden te breken en de grenzen van ons ervaren te verleggen. 

Een toon is een kleur, is een gevoel, is een gedachte, is een ster. Een ster die ons in de niet eerder verkende paden van ons zijn lichtend voorgaat en ons doet ervaren voorbij het denken, dat het vrije oningevuld ontdekken van, soms ongevraagd inkleurt of vervormt waardoor we ervan afgesneden raken of vervreemd.

Maar we werken niet alleen met muziek, ook beelden, getuigenissen en een film stofferen dit weekend als aanloop tot een Kerstmis, waarin verwondering sterker is dan de frustratie dat de vorm de lading niet dekt.

Voor ieder die herbronning en een open dialoog met Het Kind in zichzelf als initiatie in het Grote Mysterie dat leven heet in deze wintertijd wil exploreren. En vooral voor ieder die even wil onthaasten en tot zichzelf komen alvorens een nieuw jaar tegemoet te treden.

Er is geen voorkennis vereist wel een intentie om te participeren en openhartig te delen en te luisteren.

Huguette Beyens

‘Meer en meer werd ik ervan overtuigd dat niet de vormen
van het leven zijn inhoud bepalen, 
al kan dit ook wel eens voorvallen,
maar dat het in alle belangrijke momenten de inhoud is
die de vormen naar zijn hand zet en verwekt.’

Erik van Ruysbeek

 

Huize Poustinia

vrijdagavond 21 december vanaf 18.00 uur t/m zondagmiddag 23 december om 14.00 uur

Bijdrage € 250,00 all-inn

www.poustinia.be        info@poustinia.be

080-517087

Meld je aan met je E-mailadres en blijf automatisch op de hoogte van ons nieuws: