Levenshulp doet denken aan "het leven willen helpen". Het raakt, zo voelt dat diep van binnen aan, aan onze levensopdracht en ons levensplan. We gaan daar wat dieper op in in een apart verhaal wat raakt aan het levensplan, het plan achter de schepping dat is vervat in een eeuwenoud symbool, het Jerusalemkruis.

LEVENSHULP

naar de methode ontwikkeld door Bert Hellinger.

Door een onverwachte, indringende ervaring op jeugdige leeftijd kwam ik in contact met de werking en de invloed van alles wat onbewust in ons leeft. Deze ervaring was voor mij een impuls die me aanzette door studie en ervaring dit fenomeen verder uit te diepen. Zo ontdekte ik dat veel van wat mensen meemaken niet alleen door hun persoonlijke ervaringen kan worden verklaard. Op zielsniveau is de mens veel sterker dan hij zelf beseft verbonden met zijn familie en anderen waarmee hij relaties heeft. Dank zij de studie van de dieptepyschologie werd me steeds duidelijker wat ik ervoer en mettertijd ontdekte en leerde ik de mogelijkheden kennen om met alles wat vanuit de diepte van mijn innerlijke wereld op mij afkwam om te gaan.

Toen ik 10 jaar geleden de familieopstellingen leerde kennen zag ik ook hierin mogelijkheden om met onbewust doorwerkende thema’s helend om te gaan. Ik besloot mij eveneens door studie en training in deze materie te verdiepen. Ik ontmoette mensen die over heel de wereld verspreid op professionele wijze hun onderzoek op dit gebied aan ervaring toetsen. Maar ik zag ook bedroevende en lichtzinnige experimenten om me heen.

Met alles wat het onbewuste betreft moet zorgzaam worden omgegaan. Toen ik echter Bert Hellinger ontmoette ging ik met hem hierover in gesprek. Ik ontdekte wat hem motiveerde om wat deze materie betreft steeds verder te zoeken. Maar vooral de grondigheid en afstemming in zijn manier van werken stimuleerden mij van hem te leren zorgvuldig met deze materie om te gaan. De familieopstellingen zijn een diagnostische methode en dienen als dusdanig deskundig te worden gehanteerd. Ze leggen de familiedynamieken bloot die beantwoorden aan universele wetmatigheden. Het werken met deze wetmatigheden vindt zijn weerklank in wat Hellinger “levenshulp” noemt.

Ondertussen ben ik gevormd en getraind en gecertifieerd in de levenshulp naar de methode van Bert Hellinger en heb ik geleerd de familiedynamieken te herkennen en te duiden.

In deze workshop engageer ik mij om mensen kennis te laten nemen van deze dynamieken, omdat hierdoor het leven veel meer zin en diepgang krijgt. Bovendien helpt deze kennis om milder en breder naar ons zelf en anderen te kijken. Door oefeningen en opdrachten help ik mensen deze dynamieken te ervaren.

Huguette Beyens professionele levenshulp naar de methode ontwikkeld door Bert Hellinger

Levenshulp, een manier van begeleiden

Ons is een taak van weerspiegeling. De mens terugbrengen tot het licht Het eigen licht in de eigen ogen, niets meer en niets minder, geen groter gebod, geen dieper ervaren

Simon Vinkenoog

Dit schrijven bevat nadere informatie wat betreft de begeleidingsmogelijkheden. Ik vind het belangrijk om een aantal uitgangspunten, die aan de basis liggen van het begeleidingsaanbod, duidelijk te stellen.

Het hoofddoel van elke vorm van begeleiding die we aanbieden, is jezelf stimuleren om meer zelfkennis op te doen en je bewust te worden van hoe jij je verhoudt naar jouw binnenwereld en naar jouw buitenwereld. Door een breder begrip van jezelf kan je jezelf leren tegemoet te komen.

Je eigen noden leren kennen en formuleren zijn belangrijke voorwaarden om je eigen lot in handen te nemen.

Als kind ontdekken we de wereld vanuit een afhankelijkheidspositie. Onze omgeving bepaalt ons in grote mate omdat we niet over de weerbaarheid beschikken om een eigen standpunt in te nemen t.a.v. alles wat op ons afkomt. Dit maakt ons uiterst kwetsbaar.

Gevolgen van opgelopen kwetsuren kunnen ons leven en onze keuzes in grote mate bepalen, omdat we terugvallen op overlevingsmechanismen die onze groei en ontwikkeling in belangrijke mate kunnen blokkeren. Volwassen worden is een leerproces waarin we niet alleen onze oude kwetsuren helen, maar ook ons onafhankelijk leren opstellen en de verantwoordelijkheid over ons leven opnemen.

Dit betekent vaak in de praktijk oude patronen, die vaak overlevingspatronen zijn, vervangen door een dynamisch inspelen op de uitdagingen waarvoor het leven ons plaatst.

In de mate dat je als kind onvoldoende steun tot zelfontplooiing hebt ervaren, valt het moeilijker om jezelf de bedding te geven, die onontbeerlijk is voor het aandacht schenken aan je reële noden en niet aan wat anderen van je verwachten.

In de begeleiding staat dit gegeven centraal: jezelf in kontakt brengen met je eigen sturende en helende vermogens en je bij het ontdekken van je innerlijke ware zelf optimaal steunen door middelen aan te reiken die hiervoor nodig zijn. Daarom wordt er moeite gedaan om in te spelen op de unieke persoon die je bent en om je een kans te geven een unieke invulling voor je leven te ontdekken die bij jou past, bij je eigen aard en karakter.

Het uiteindelijke doel is dat je als mens een punt in je ontwikkeling bereikt dat je jezelf aanvaardt zoals je bent, niet meer en niet minder. Het gevolg hiervan is dat je op zoek gaat naar een nieuwe levenshouding die negatieve levenspatronen corrigeert. Zo kan je jezelf optimale ontplooiingskansen bieden.

Een zeer belangrijk onderdeel van de begeleiding is het geven van opdrachten. Hierdoor wordt nog eens beklemtoond dat jij je eigen weg gaat en dat jij investeert in je eigen proces en dat jij voor jezelf leert zorgen.

De opdrachten sluiten steeds aan bij de thema’s die je zelf naar voren brengt. Ze creëren als het ware een innerlijke ruimte waarbinnen je met deze thema’s aan de slag kunt. Via gesprekken worden de opdrachten verder uitgediept en kunnen inzicht en gevoel met elkaar kort sluiten. De opdrachten brengen iets in beweging. Jij bepaalt met welke intensiteit je op deze beweging wenst in te spelen. Zo vind je geleidelijk je eigen ritme en maat. Ze sluiten nauw aan bij je proces en zijn bijgevolg geen recept voor iedereen, maar specifiek op jou van toepassing via een door jou aangeboord thema op een bepaald moment. Ze behoren tot je privésfeer en dit is een essentieel gegeven.

Ik neem de verantwoordelijkheid op mij voor het geven van de opdracht omdat ik de uitwerking ervan kan inschatten en hem daarna samen met jou kan doornemen.

Je begunstigt en beveiligt je proces door je grenzen te respecteren en je intimiteit te beschermen.

Ik noem mezelf begeleidster bij innerlijke groeiprocessen. Ik stel me op als een gids die meegaat op de weg die jij kiest, jou de middelen aanreikend voor het doel dat jij beoogt. Heel vaak voel ik mij als een vroedvrouw die mee de weeën opvangt die het gevolg zijn van een geestelijke ontsluiting bij een groeiproces.

Ik hanteer hierbij een ethische code die gebaseerd is op het geloof dat elk groeiproces het wezen dient en in wezen ook zingevend en verhelderend werkt. Ik geef mezelf het recht om een samenwerkingsverband te verbreken als een vruchtbare en constructieve uitwisseling niet langer mogelijk blijkt te zijn.

Ik vind het geen probleem om samen te werken met een arts, homeopaat, ostheopaat, psychiater of een andere specialist als er andere ondersteunende maatregelen nodig zijn voor het goede verloop van je proces. Zelf geef ik soms het advies iemand die in een bepaalde discipline gespecialiseerd is erbij te betrekken.

Wat mijn persoonlijke vorming, ervaring en achtergrond betreft om dit werk professioneel te kunnen doen wil ik als volgt samenvatten.

Ik heb kunstgeschiedenis gestudeerd omdat ik al heel vroeg gegrepen was door de oeroude behoefte in de mens om zijn innerlijke wereld uit te drukken door middel van beeld, kleur en symbool. Zo heeft de mens van oudsher zijn eigen verhaal geschreven en zijn diepste zieleroerselen blootgelegd. De geschiedenis van de kunst laat dus ook de geschiedenis of ontwikkeling zien van de innerlijke belevingswereld van de mens en van alles wat niet in woorden kan worden gevat en toch beleefd wordt. Als jonge studente werd ik keer op keer weer geraakt door de kwaliteit van kontakt dat hieruit voortvloeide, die een ontmoeting van ziel tot ziel mogelijk maakt. Hoe meer ik mij in dit zielekontakt verdiepte hoe meer ik gefascineerd werd door de werking van de menselijke geest. Dit motiveerde mij om mijn opleiding te combineren met de studie van de psychologie en de criminologie.. Zo ontdekte ik de kunsttherapie en later de beeld- en symbooltaaltherapie. Het bewust aanwenden van beeld en symbool om actief in te spelen op een heel natuurlijk en krachtig vermogen van de psyche: het ordenen en bijeenbrengen van wat door omstandigheden verstoord, uit elkaar is geraakt en soms diep weggezonken is.

Dit werd het begin van een boeiende ontdekkingsreis die nog tot op heden mijn leven inspireert en bezielt. Tijdens deze reis kwam ik in kontakt met zeer boeiende persoonlijkheden die in deze eeuw de verdieping van de inzichten in het psychologisch functioneren van de mens mogelijk hebben gemaakt. Het bestuderen van deze inzichten en het toetsen van de waarde ervan aan de realiteit van het menselijk beleven, verlenen diepgang en zingeving aan wat ik intuïtief en instinctief aanvoelde. Doordat de mens evolueert, ontwikkelen deze inzichten zich voortdurend. Het op de voet volgen van deze ontwikkeling is een absolute vereiste voor mijn werk. Het vinden van de raakpunten van de verschillende benaderingen dwingt mij tot het vinden van een bruikbare synthese.

Zo kon ik door persoonlijke training en vorming onder supervisie deze levenservaring uitbouwen tot een werkinstrument dat tegemoet komt aan een diep verlangen in mij: anderen de mogelijkheid bieden zichzelf terug te vinden en zichzelf te leren uitdrukken met een taal die zo oud is als de wereld zelf: de taal van de innerlijke beelden of gevoelswereld.

Je zou kunnen stellen dat elk symptoom iets in beeld brengt of symbool staat voor iets, dat wanneer het juist vertaald wordt, de aanwijzing bevat voor de genezing.

Speciale aandachtspunten in mijn begeleidingswerk vormen:

verliesverwerkling in de ruimste zin van het woord, het herstellen van het kontakt met het innerlijke kind, sexueel misbruik, en heroriëntatie in de grote inwijdingsmomenten van het leven zoals: geboorte, puberteit, midlife, menopauze, het ouder worden en sterven.

Ik stel me wezenlijk tot doel mijn kennis en ervaring ter beschikking te stellen om mensen te helpen zichzelf beter te begrijpen en zo voor zichzelf een bewustere keuze te maken die van binnenuit wordt gevoed.

Deze begeleidingen gaan door in Poustinia, een kader dat een intieme en veilige sfeer probeert te bieden om aan jezelf te werken. De diepere bedoeling achter het project hier is van in het begin geweest mensen de ruimte geven om zichzelf te herbronnen en het kontakt met hun diepere zelf te kunnen herstellen. De begeleidingsmogelijkheden voegen een extra dimensie toe aan het actief inspelen op noden die via zelfreflectie geformuleerd worden.

De begeleidingsmogelijkheden blijven aan verandering onderhevig omdat het zoeken naar evenwicht tussen vraag en aanbod een dynamisch gebeuren is.

Wie interesse heeft neemt telefonisch (080-517087) even contact op voor een afspraak.

Huguette Beyens