WE KRUIPEN IN DE HUID VAN DIEGENEN DIE HET PAASVERHAAL BELEEFDEN

Spirituele vierdaagse: de dagen voor pasen

van 9 t/m 12 april

Peilen naar de wortels van een oud verhaal dat tot op de dag van vandaag als een leidraad ons de weg naar verlossing wijst.Een spirituele herbronningdie ons verbindt met onze wezenlijke bestemming:geboren worden uit de Geest.

Steeds vaker gebeurt het dat ik tijdens een workshop verwijs naar symbolen of zinnen uit het Nieuwe Testament. Dan leg ik het verband tussen ons innerlijk zieleleven en de levenshouding die in dit eeuwenoude boek wordt beschreven. Tevens probeer ik dan “de tweede taal” waarin al deze verhalen geschreven zijn, door te lichten en te peilen naar de diepere betekenis achter de woorden. Dan blijkt telkens weer opnieuw hoe actueel deze woorden zijn. Het ontroert me steeds weer opnieuw hoe treffend dit levensboek een weg beschrijft die de mens kan bewandelen om de innerlijke verdeeldheid te ontgroeien en om te bewegen in de richting van een beleving waarbij alles aan alles raakt. Zo mooi verwoordt in de krachtige allesomvattende woorden: “Ik en de vader zijn één.” Ik zelf heb christelijke wortels. Van kindsbeen af ben ik geraakt door de diepte van al deze verhalen. Van thuis uit heb ik nooit moeten geloven. Ik heb de ruimte gekregen en ook genomen om te mogen geloven. Geloven is voor mij op de eerste plaats een beleven, een ervaren van het grote mysterie van het Leven , dat mij in het mens worden van elke dag ten deel valt. Zo kon ik mij tot op heden blijven verbazen over, en van binnenuit geroerd en ontroerd worden door de schoonheid en de waarheid van deze oude verhalen. Doordat ik de symbooltaal leerde aanvoelen en bevoelen opende zich de diepere werkelijkheid van deze verhalen en leerde ik mettertijd “de tweede taal” te verstaan waarin dit alles geschreven is. Een mystieke taal die tot het hart spreekt en die onze ziel beroert. Zo werd dit oude boek voor mij een leidraad voor het leven van elke dag en een richtsnoer voor mijn innerlijk leven. Bovendien ontdekte ik hoe buitentijds deze verhalen zijn. Ze hebben niets van alles wat daarvoor kwam. Ze doorbreken taboes. Er worden nieuwe standpunten ingenomen. Nieuwe perspectieven aangereikt. Zo leerde dit boek dat het proces van menswording beschrijft, mij met nieuwe ogen naar het bestaande te kijken. Ik begreep met ouder worden steeds beter wat het betekent om “een tweede keer geboren te worden uit de geest” zoals Jezus aan Nicodemus vertelt. Om dat te kunnen, zijn er perspectieven nodig die ons helpen de beperktheid van oude normen en waarden te doorbreken die ons bestaan opbreken in fragmenten.We leven gefragmenteerd. Dit wil zeggen: we hebben de neiging alles uit elkaar te halen of het tegenover elkaar te zetten. We halen alles uit zijn verband. Het ontbreekt ons steeds meer aan raakpunten. We hongeren naar verbanden die ons inzicht kunnen verruimen. Steeds meer confronteren ervaringen ons met levensvragen die het hart van onze existentie raken. Het zoeken naar antwoorden confronteert ons meer dan ooit met de nood aan geestelijke bedding. De nood aan verlossing wordt steeds groter. Maar dit oude verhaal laat zien dat we eerst moeten leren loslaten om verlossing te ervaren. We moeten genezen van de dwangmatigheid waarmee we geneigd zijn bepaalde zekerheden en geloofsovertuigingen te herhalen. De mildheid ervaren en toelaten om onszelf als “mensen in wording” te ervaren, zoals in deze verhalen beschreven, geeft ruimte om de vele dimensies van ons bestaan te omarmen en te leren kennen. Er wordt niet over ons geoordeeld. Er wordt met Liefde naar ons gekeken.We kunnen met Liefde naar onszelf en de ander leren kijken. Want het gaat wel degelijk om een andere manier van kijken, de zuivere waarneming zonder oordeel. In deze dagen van innerlijke afstemming verkennen we aan de lijve de diepere werkelijkheid van deze verhalen. We leggen ervaringsgewijs contact met de levensdynamieken die in de verhalen beschreven staan. We gaan op een authentieke inspirerende manier op zoek naar raakpunten met ons eigen leven. Door het verhaal op ons te laten inwerken wordt de kracht ervan in ons ontsloten en boren we in onszelf onze geesteskracht aan. We gebruiken hierbij ook fragmenten uit de film “Jezus van Nazareth” van Franco Zeffirelli, een regisseur die erin slaagt om deze “tweede taal” ook in filmtaal om te zetten. Door deze vorm van zelfbeleving ontstaan vanzelf raakpunten die uit het diepst van onszelf opwellen. Zo ontdekken we in onszelf de weg naar verlossing en worden de woorden “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven” ‘een uitnodiging tot zelfervaring. Verlossing vloeit voort uit een instemmen met de Geest die ons leidt, Gods’ adem die in ons ademt. Verlossing vloeit voort uit ervaringen waarin we onszelf toestaan de begrenzing van alles wat we zomaar aannemen te doorbreken om onze blik te richten op de Verte, waar alles samenvloeit in het Ene. Zo beleven we aan de lijve wat de Zwitserse psychiater C. G. Jung ooit zo mooi verwoordde: “Wat in het Oude Testament in de schaduw lijkt te zijn wordt in het Nieuwe Testament in het licht der waarheid onthuld.”