DE GEWONDE HELER -
van donderdag 21 mei vanaf 18.00 uur t/m zondag 24 mei rond 14.00 uur.

Bezinningsdagen; dagen met tijd en ruimte om tot jezelf te komen in het natuurlijke kader van Poustinia.

Een gelegenheid om de stilte van je hart aan te spreken en de roep van je wezen gewaar te worden. De naam Poustinia vloeit voort uit de monastieke russische traditie en betekent “een plek in de woestijn waar je je terugtrekt om Gods’ aanwezigheid te ervaren”.

Vandaag staat dit symbool voor je innerlijke leven waarin de hartslag van “Het Leven” of hoe je het ook noemen wilt, pulseert. In elke traditie heeft het weer een andere naam gekregen, maar het besef als individu deel uit te maken van een groter Geheel is fundamenteel. Poustinia als open huis van herbronning respecteert de innerlijke bezieling en zoektocht van een ieder. De dialoog die kan leiden tot hereniging van alles wat verdeeld is, ligt ons nauw aan het hart. Om deze dialoog mogelijk te maken, is het belangrijk om telkens opnieuw af te stemmen op wat een mens wezenlijk beroert en tegelijk de middelen aan te spreken om dit uit te drukken en in de wereld te realiseren. We leven in een tijd van ingrijpende veranderingen. Het niet kunnen inspelen op deze veranderingen wekt een gevoel van desoriëntatie en frustratie. De eenzaamheid neemt toe. We hebben nood aan reflectie, aan stilstaan bij de vraag “hoe leven wij?” We moeten eveneens weer inspiratie putten uit de oude bronnen die de tijd overleefd hebben. Van oudsher heeft de mens door ervaring geleerd dat de antwoorden uit de diepte komen. De oude geschriften vertellen over een stem die tot ons spreekt. Om deze stem te horen is het essentieel om afgestemd te luisteren en ons hart te openen voor het ongekende.

“Waar ga je naar toe?”, vroegen we hem.

“Naar de bergen”, antwoordde hij.

“Om wat te doen?”, zeiden wij.

“Om Hem te ontmoeten die mij aangeraakt heeft.”

En Franciscus vertrok omgord en geschoeid de bergen in.

fragment uit “Het leven van Franciscus van Assisi”

Afgestemd luisteren en je hart openen voor. Deze luisterhouding kan je leren. Ze helpt je om je eigen waarde te ontdekken, jezelf te leren kennen en je vaardigheden op het spoor te komen. Als je deze vaardigheden ook leert gebruiken, spreek je je innerlijke kracht aan. Je verzamelt ervaringen, je leert van je innerlijke reflectie, je selecteert, je bundelt en wat je hiermee vooral doet: je herstelt je innerlijke orde.

Benedictus leerde ons ooit dat wanneer er orde is in het innerlijk leven deze zich ook weerspiegelt in het uiterlijke leven. Verbanden die je nooit eerder zag, openbaren zich dan. Het zijn juist deze verbanden die je leven nieuw perspectief geven. Doch innerlijke verandering voltrekt zich stapsgewijs. Je kan je leven ook leren zien en ervaren als een proces. Dan geef je jezelf de ruimte om alle fasen te doorlopen die deel uitmaken van een natuurlijk groeiproces: luisteren, inspelen op, het eigen maken van, een plaats geven aan. Het leven is een vierkwartsmaat. Zo toont het leven zijn eigen wetmatigheid.

Als water niet op tijd in beweging komt dan gaat het stinken. Als de menselijke geest niet beweegt, neemt het verstarde ik het roer in handen en doet je een koers varen die tegen je natuur ingaat. Maar je hoeft jezelf geen geweld aan te doen. Je moet je levensweg weliswaar zelf afleggen maar je hoeft het niet alleen te doen. Een mens is een wezen dat leeft tussen hemel en aarde en zoekt bijgevolg steeds naar het midden waar alles samenkomt. Delen en getuigen van wat je beleeft is ook een manier van naar het midden toe bewegen. Wederzijdse herkenning leidt tot het ervaren van verbondenheid. Het is een wezenlijke menselijke behoefte om je verbonden te weten en te ervaren dat je erbij hoort. Vandaar deze kans die we bieden om te herbronnen in een nieuw perspectief en om een nieuw bewustzijn aan te boren. We wensen dit samen te doen met een ieder die op een eerlijke wijze zichzelf in vraag durft te stellen en op weg wil gaan. We hanteren kwetsbaarheid als een kracht om te leren van wat innerlijk beweegt en als een impuls om verborgen mogelijkheden aan te spreken. Ieder krijgt ook vanuit het thema impulsen om op de beweging van zijn ziel in te spelen. Ook wordt je individuele proces door een professionele begeleiding beveiligd en gerespecteerd. Om de thema’s aan te boren maken we gebruik van beeldmateriaal, symboliek, geleide meditatie, lichaamsoefeningen enz. Maar het contact met de natuur is eveneens een wezenlijk onderdeel. We wandelen en exploreren de natuur. Het eigen karakter van de seizoenen speelt hierbij een belangrijke rol.

Momenten waarop we in groep uitwisselen kan je aangrijpen om je proces te verrijken en te verdiepen. Om jezelf te verwerkelijken heb je de dialoog en de anderen nodig. Inspiratie is een grote kracht. Toch wordt ook hier een ieders vrijheid geacht.

De thema’s van de vierdaagse wisselen. Zo kan je ze zien als groeimomenten die doorheen het jaar terugkomen waardoor je in verbinding blijft met wat jou voert. In deze context kan je spiritualiteit beleven als de hartslag van je leven en als het ritme van je eigen getijden. Je wordt dan een wezen dat zich laat inspireren door zijn eigen natuur.

Om deel te nemen moet je alleen bereid zijn om je hart te openen voor wat zich aandient en om te participeren aan het proces dat op gang komt.

Een mens is een wezen in ontwikkeling. In die zin is hij ook een wezen in verandering. Hij beweegt zich in een universum van op elkaar inspelende krachten. Krachten die naar eenheid streven. In zijn ziel beweegt de mens zich evenzeer naar deze eenheid. Dat maakt hem tot een goddelijk wezen.

Huguette Beyens