IN DE CYCLUS FAMILIEDYNAMIEKEN
 

De Redder, of het verborgen verlangen of geloof door je eigen acties een ander te kunnen redden.

Liefde van kinderen voor hun ouders is groot, grenzeloos groot. Uit liefde zijn kinderen bereid om alles voor hun ouders te doen. Ze vergeten soms kind te zijn, ze nemen of vragen niet waar ze behoefte aan hebben. Ze lijden in de plaats van. Als ouders een kind verliezen krijgt de rouw soms geen plek. Een ander kind wordt dan de drager van deze rouw en ontneemt zichzelf het recht op leven. Het neemt niet meer genoeg van zijn ouders, maar offert zich op of cijfert zichzelf weg.
Op school krijgt het leerproblemen of het wordt chronisch ziek.
Als een ouder heel erg ziek is, zegt een kind soms onbewust:
’Ik doe het in de plaats van jou’.

Onbewust gaat het de rol van de ouder compenseren. Gaat een ouder vroeg dood dan is het zelfs bereid die ouder te vervangen.
Dit zijn natuurlijk heel onbewuste dynamieken, die woekeren in blinde liefde.
Want het kind kan zichzelf nog te weinig onderscheiden, is te betrokken op wat zich in de anderen om hem heen beweegt.
Liefde is blind als ze door onbewuste motieven wordt gevoed.
Het is liefde, die vraagt om getransformeerd te worden in bewuste liefde, die weet heeft van wat jou wel of niet toebehoort.
Zo ontwikkelt zich ondergronds een te groot verantwoordelijkheidsgevoel, dat zich later kan ontwikkelen tot een belastend gevoel de anderen uit hun leed te moeten redden.
Er wordt dan geleden in de plaats van anderen.
Het vloeit niet voort uit mededogen, waarbij men door afstemming op, het leed en de pijn van anderen bewust mee ervaart.
Dan neem je de last niet ove,r maar je spiegelt hoe je met die pijn kan omgaan.
Door er doorheen te gaan en hem uit te louteren, zorg je ervoor dat hij jezelf noch de ander tot last is.

In families zorgen dergelijke dynamieken voor veel scheefgroei in relaties.
Bepaalde leden nemen teveel verantwoordelijkheid, anderen te weinig.
Dit leidt tot een ongezonde balans tussen geven en nemen en tot het omkeren van rollen.
Het kan zover gaan dat je helemaal de “Redder” van de familie of van de mensheid wordt.
Het kan je in een burn-out doen belanden, waarbij je letterlijk aan je blinde liefde opbrandt.
Je vindt maar rust als je weet dat je voor de ander iets kan doen. Je gelooft misschien dat als jij niets doet, de ander ook echt verloren is.
Gaat er met de ander iets mis, dan heb jij het gedaan.

Maar als jij verdrinkt, wie moet jou dan redden?
Deze dynamiek is heel complex en vermomt zich soms als de hulpverlener, die dag en nacht stand-by is.

We gaan met deze dynamiek oefenend aan de slag in dit weekend en peilen naar raakpunten in de manier waarop we ons tot het leed van anderen verhouden.
We leren met gezonde terughoudendheid actieve getuige te zijn van.
In de opleiding van echte redders is het kennen van de gevaren waarin anderen zich bewegen een essentieel onderdeel. Je kan en mag een ander niet helpen door jezelf in gevaar te brengen.
Je helpt de ander door het gevaar in het zicht te brengen zodat hij zichzelf leert helpen.

Vooral ook voor ouders met kinderen werkt het bewust worden van deze dynamiek bevrijdend en oplossend.
Ook in de paarrelatie werkt deze dynamiek door.
Als hulpverlener sta je veel gezonder in je werk als je ontdekt hoe je door terughoudendheid binnen je eigen grenzen blijft bewegen.

Van de deelnemers wordt een bereidheid gevraagd om eerlijk de eigen levenshouding te bevragen.
Er wordt met een beperkt aantal deelnemers in een kleine groep gewerkt. Voorkennis is niet vereist.
De eigen privacy wordt niet aangetast.

Er wordt op universele basis gewerkt, op een manier die voor ieder herkenning biedt.

van vrijdagavond 21 mei t/m zondagmiddag 23 mei