Grimspound

Naast één van de twee grote wegen die Dartmoor doorkruisen vind je het kruis dat je hiernaast ziet staan. Daar parkeren we de bus en daar start onze wandeling. We gaan het dal in en wandelen langs metershoge varens die ons het gevoel geven compleet ingesloten te worden door de natuur. Soms zijn ze zo hoog dat alle oriëntatie wegvalt. Slingerende paden, heuvel op, heuvel af. Stilte, rust, eenzaamheid, alleen zijn. Gevoelens die sterk naar boven komen in deze confronterende natuur. Na ongeveer een uur wandelen duikt dan ineens in de verte ons doel op. Grimspound.

In de verte zien we het liggen. Een enorme steencirkel. Schuin tegen de heuvel. Mysterieus in al zijn facetten. Een ommuurde vesting. Van wat? Wie leefde hier ooit? Waarom hier?

We wandelen in de richting die nu niet meer te missen is. Op een gegeven moment verliezen we de cirkel uit het oog. Zo verraderlijk is het landschap hier.

Stel je voor dat nu de mist neerdaalt dan is de kans groot dat je de cirkel niet meer terugvindt als je geen kompas bij je hebt. Ineens is hij er weer en staan we er recht voor. Via een vreemde "poort" treden we binnen en kunnen we in de restanten van wat eens hutten waren en waar echt mensen woonden, op een steen gaan zitten en ons voorstellen hoe de mensen hier ooit leefden. Hier laten we onze verbeelding werken en dat raakt diep.

Op de terugweg komen we nog langs een majesteuze tor boven op een heuvel met een adembenemend uitzicht rondom.

twee andere wandelingen