de kapel

In het midden van de ruimte staat, midden in een zeshoekig bassin gevuld met water, een door de vader van Huguette gemaakte koperen fontein. Zij symboliseert de bron. Onderin de zeshoekige voet zit een pompje verwerkt die maakt dat het water alsmaar rondgepompt wordt. De kringloop van het water en het leven voorstellend. Het water wordt door een kolom omhooggeperst, als door een ruggegraat en komt dan vrij en als eerste raakt het een bergkristal aan. Een bergkristal die op zijn beurt door het zonlicht geraakt wordt dat rechtboven hem door de koepel naar beneden valt. Als het water terugvalt wordt het opgevangen door een drietal dubbele schalen. De bovenste dubbele schaal heeft drie uitstroomtuitjes, waardoor het water op de tweede schaal valt. Deze heeft zes tuitjes en de derde schaal waar het water vervolgens naar toe stroomt heeft twaalf tuitjes.

Het water valt eerst in een zg. "ontvangende" schaal en komt vervolgens in een "gevende" schaal terecht, om uiteindelijk in het bassin terecht te komen. Langs drie niveau's, van boven naar beneden langs de geest (de schaal van 3), de ziel (de schaal van 6) en het lichaam (de schaal van 12). De fontein bevindt zich hier in het midden om aan te geven dat de centrale kracht achter al het leven de bron zelf is, zonder naam, zonder signatuur, gewoon eenvoudig stromend water.
Van iedereen, voor iedereen.