mensenknop1a1a1
DE WEG VAN DE SPIRAAL

 

Als kind leerde ik mijn oor te luisteren leggen aan een grote schelp in de vorm van een spiraal. Ik was vol verwondering als ik in de schelp de zee hoorde fluisteren. Dat was mij zo verteld maar ik geloofde ook echt dat ik de zee in de schelp hoorde en dat gaf mij een ongelooflijk gevoel van mij geborgen en opgenomen voelen.

Ik was klein maar in de schelp kon ik het grote in mij voelen bewegen en ervaren dat mijn klein zijn daar geen beperking voor was.

Een wonderbaarlijke paradox die een nieuwsgierigheid wekte die steeds verder reikte dan de grenzen van eigen weten en kunnen.

Ik groeide op en de verhoudingen veranderden. Mijn lichaam werd groter en de schelp bleef gelijk maar als ik haar aan mijn oren legde was alles weer zoals toen.

Ik werd klein in het grote en het grote bewoog in mij ondanks alle biologische veranderingen die ik zelf onderging.

Maar dat grote was bewegend, een aanzwellend en afnemend geluid dat zich in mijn oor als een eeuwige golf voortplantte. Tegelijk werd ik doorheen de veranderingen die ikzelf innerlijk en uiterlijk onderging steeds opnieuw geconfronteerd met de vitale impuls van het leven die eeuwig voortgaat, zichzelf echter herhalend in een eeuwige dans van komen en gaan, geven en nemen.

Wat ik niet wist is dat een kind zo, bijna ongemerkt, contact krijgt met de bewegingen van zijn ziel en zijn geest en dat luisteren aan de spiraalschelp, zoals ik ze toen noemde, mij inwijdde in een groot levensgeheim waaraan ik nu, volwassen geworden, bewust deel heb.

item1

Ik leer nu de weg van de spiraal gaan die anders loopt dan de weg die me als kind gewezen is maar die mij weinig perspectief tot innerlijke groei bood.

Deze weg van de spiraal is vol buigingen en hij beweegt zich voorwaarts, zich herhalend als variaties op hetzelfde thema.
Een herhaling die zich bovendien van binnenuit ontvouwt, als de spiraal van een trekpoppetje dat je uitrekken kan zodat het in je handen groter en weer kleiner wordt zonder zelf te veranderen.
De spiraal maakt die dubbele beweging mogelijk zonder de essentie aan te tasten.

Ik herkende die beweging later in de Bolèro van Ravel.

Een kleine beweging die van binnen naar buiten steeds groter wordt en zichzelf in vele variaties herhaalt.

De vorm die telkens weer verandert zonder de essentie aan te tasten.

In de natuur vertaalt deze zelfde beweging zich in vele vormen. Planten getuigen levendig van een spiraalsgewijze ontplooiing en als de kraanvogels in lente en herfst voorbijvliegen spannen zij wat dit betreft de kroon met de gracieuze dansbewegingen op bepaalde momenten tijdens hun vlucht.
Waarnemend en ervarend worden we keer op keer uitgenodigd om deze zelfde dans van het leven te leren en te leven. De natuur spiegelt ons dat. Ons lichaam herhaalt dit thema in zijn organische opbouw. De hersenen, de haarinplant en de bloedsomloop vertonen dezelfde spiraalvormige opbouw en zijn de tastbare intieme belichaming van deze dynamiek van leven in ons.

item2

 

Op school echter leren we lineair te denken en we worden gelauwerd en geprezen als we het bewijs leveren dat we er goed in zijn. Er goed in zijn kan geen kwaad, want het dient een belangrijk doel: we kunnen op deze wijze dingen bestuderen, hun opbouw en samenstelling begrijpen en vooral ermee leren werken en scheppen.

Maar als we dit lineaire denken ook willen toepassen op hoe wij psychologisch en spiritueel functioneren dan lopen we vast, dan blijken heel wat dingen niet hanteerbaar en tasten we in het duister. Sterker nog, als het lineaire denken ons enige houvast is om onszelf te begrijpen dan neigen we ertoe conclusies te trekken en oordelen over onszelf te vellen die tegen deze levensimpuls ingaan.
We leggen onszelf letterlijk vast of lopen vast op de zandbanken van patronen die herhaling als een noodlot doen ervaren.
Want een ieder weet door ervaring hoe dwangmatig patronen ons steeds weer dezelfde dingen doen herhalen die de ontwikkeling belemmeren.

De weg van de spiraal opent daarentegen mogelijkheden die we niet hadden kunnen bedenken omdat we naar wat zich herhaalt met een andere instelling kijken die bovendien veel natuurlijker is.

We zijn meer dan wezens die zich enkel rechtlijnig bewegen. We zijn wezens die net als de vogels kunnen dansen, bewegend van rechts naar links, van voor naar achter, draaiend en kerend maar steeds volgens een bepaalde opbouw die alle bewegingen verbindt tot een zinvol geheel.

 

Een danser is na zijn dans altijd iets anders dan ervoor.

(Laat de letters in het woord “danser” dansen en je krijgt het woord “anders”!)

 

Dat kan niet anders. Want hij staat niet stil en dat wijzigt zijn standpunt continue, waardoor zijn waarneming zich verbreedt. De weg van de spiraal doet ons van standpunt veranderen.
Dat is een grote kracht, die heilzaam werkt. Een mens maakt in zijn leven van alles mee. Doorheen al deze ervaringen kan een mens spiritueel groeien.
Zien we deze groei rechtlijnig dan werken we ons te pletter om iets te bereiken, wat vaak verpakt zit in de drang om onszelf te overstijgen. Soms zelfs verheven tot de voorstelling van een klim naar verlichting.

item3

Maar hoe we ook ons best doen, de ervaringen en gebeurtenissen halen ons soms in en het lijkt of we ondanks alle moeite terugvallen op oude patronen, kinderlijke veronderstellingen, kortzichtige conclusies en verlammende gedachten.

Als we dit alles in het perspectief van een spiraal bekijken dan zien we hoe hetzelfde thema zich telkens weer vanuit nieuwe lagen ontvouwt omdat we zelf ook veranderen.

We veranderen sowieso doordat we biologische wezens zijn. We zijn kind, worden volwassen en worden ouder. Omdat we veranderen valt er niets te bereiken, het gaat wezenlijk om meegaan met de beweging en haar niet weerstaan. Dat betekent dat we innerlijk steeds weer naar hetzelfde kunnen kijken vanuit een ander belevingsniveau en dat dat veranderde standpunt tot andere conclusies en andere duidingen kan leiden.

Zo ons leven overschouwend ontdekken we de rode draad die zich doorheen ons leven spint als een thema dat ons voert en leidt en waarop we meervoudig kunnen leren inspelen.

En niet langer vanuit een gekopieerd, rechtlijnig, vaststaand geloof en automatisch herhalen van, wat ons kluistert en weerhoudt te veranderen.

Kortom het leven neigt vanuit zichzelf tot herhaling, anders zou het niet stand kunnen houden, maar door bewustzijn kunnen we als mens deze herhaling een zin verlenen vanuit het voortdurend veranderende perspectief waarin we bewegen als we de golfbeweging van de levensimpuls beter leren kennen, durven vertrouwen en toepassen.

Een oude beleving, hoe traumatisch ook, die steeds weer terugkomt krijgt in dit perspectief kansen om nieuwe mogelijkheden te ontsluiten, wat een groot verschil maakt voor het beleven ervan maar vooral voor het aanspreken van de mogelijkheden om alsnog te groeien.

In deze dagen gaan we hier heel praktisch mee aan de slag. We gaan kijken en waarnemen en de spiraal als vorm spelenderwijze leren kennen zodat ze deel van ons wordt. We kijken naar beelden uit de natuur, de kosmos en de kunst die de spiraal in haar wonderbaarlijke werking spiegelen. Dit verinnerlijken we om van daaruit de brug te slaan naar een herkennen van binnenuit.

Hoe passen we deze beleving toe op het anders omgaan met wat het leven ons aan ervaringen schenkt? We leren de wijsheid van de weg van de spiraal toepassen op de dingen waar we doorgaans in vastlopen zodat we ze kunnen ervaren als de werking van vrouwelijk bewustzijn in ons, dat het mannelijk bewustzijn harmonisch aanvult en ondersteunt.

We zien hoe het mannelijk bewustzijn of lineair denken ten dienste staat aan dit cyclische beleven van dingen en hoe beide ons helpen voller en dynamischer naar het leven te kijken.

Het zijn dagen die door hun dynamische en levendige opbouw ook een prachtig alternatief kunnen zijn voor een zinnig en leerzame, ontspannende en voedende vakantie.

Voor al wie graag met een meer dynamische kijk door het leven wil gaan en de noodzaak voelt om de natuur en dus ook zijn of haar natuur hiervoor als uitgangspunt te nemen.

Er is geen voorkennis vereist; wel een grote nieuwsgierigheid naar hoe het voelt om als kind je oor aan de spiraalschelp te leggen en als volwassene de dans van het leven te leren.

Bewegend zijn we als mens bemiddelaars tussen boven en beneden, binnen en buiten, geven en nemen, opbouw en afbraak, hoogte en diepte, vreugde en verdriet, geluk en tegenslag.

Vanuit dit midden leeft het leven zijn spiraal-dans in ons onstuitbaar voort, ondanks, ondanks, ondanks!

 

Huguette

 

 

Bij de zee staat een man met een schelp aan zijn oor

Hij luistert naar het eeuwig lied

Achter zijn rug zingen de golven

Hij hoort ze niet

In de tuin zit een vrouw met een boek op haar schoot

Droomt zich een tijd zonder verdriet

En om haar heen dansen er vlinders

Ze voelt ze niet

In het huis in de tuin bij de zee speelt een kind

Het houdt van alles wat het ziet

Het stuurt de golven en de vlinders

En twijfelt niet

 

Elly en Rikkert
 

 

een bijzjondere vierdaagse rond 15 augustus

DE WEG VAN DE SPIRAAL
dynamische exploratie van de werking van het vrouwelijk bewustzijn in het universum en in de mens
van donderdagavond 14 augustus vanaf 18.00 uur
t/m zondagmiddag 17 augustus 2014 om 14.00 uur
bijdrage € 310,00 all-in

 

en een tweede

van donderdagavond 30 oktober vanaf 18.00 uur
t/m zondagmiddag 2 november 2014 om 14.00 uur
bijdrage € 310,00 all-in

H
S
P
O
S
K
R
O
W
retraiteknop1a1a1
pelgrimagesknop1a1a1
muziekdagenknop1a1a1
huisknop1a1a1
kapelknop1a1a1
tuinknop1a1a1
labyrintknop1a1a1
rietveldenknop1a1a1
workshopknop1a1a1
nieuwhuis1a1a1
bereikbaarheidknop1a1a1
contactknop1a1a1
item6a

Hier gaat het over workshops.

Toen ik hier aankwam en nog heel klein was, hebben ze mij geprobeerd voor een karretje te spannen om me te laten werken. Onnodig te zeggen dat ze dat niet gelukt is; ik ben hier niet om te werken; daar hebben we bezoekers voor. Vandaar dit aanbod.

oudhuis1

1983

2017

Poustinia
huis voor herbronning, innerlijke groei en transitie
Beho 108 - 6672 Beho E-mail: info@poustinia.be Telefoon: 080 -517087

de mensen mensenknop1a1a1