mensenknop1a1a1
LIED VAN DE OUDEN DE VERBORGEN

Toewijding als basis voor een gezonde spiritualiteit

 

Vind de kortste eenvoudigste weg tussen aarde, handen en mond.
Lanza del Vasto

De grote rivieren hebben de kleine beekjes nodig.
Albert Schweitzer

 

In deze vierdaagse, uit de reeks het Lied van de Ouden, verkennen we innerlijk de kracht van toewijding. We laten ons hierbij inspireren door beelden, verhalen en rituelen van oude culturen. Het is eigen aan volkeren, die dichter bij de natuur leven dat toewijding de basis is voor alles wat ze doen. Ze is uitdrukking van hun eerbied voor elke vorm van leven waarvan ze afhankelijk zijn. Na jaren onderzoek naar het leefgedrag van Toearegs, getuigde een anthropoloog onlangs over zijn bevindingen. Hij stelde vast dat een aantal Toearegs, onder invloed van klimaatsveranderingen, zich aan de vooruitgang aanpassen om te overleven, maar dat ze hierbij een deel van hun bezieling kwijtspelen. De mens neigt er blijkbaar toe zijn oorspronkelijke bezieling kwijt te geraken naarmate hij zichzelf van de natuur en dus ook van zijn eigen natuur afsnijdt. De aanpassing, die de cultuur eist heeft dus blijkbaar een hoge prijs. Door een natuurlijk leven blijft hij intuïtief in verbinding met zichzelf.

 

Cultuur echter dwingt hem tot een bewust omgaan met waar hij mee bezig is. De winst is dan dat hij op deze wijze meer bewustzijn ontwikkelt. Heel voedend is het om in dit verband te leren van natuurvolkeren hoe ze zich tot hun omgeving verhouden en welke rol toewijding speelt in het in verbinding blijven met.

Maar wat betekent toewijding voor ons vandaag, welke invulling kunnen wij er nu in ons dagelijks leven aan geven?

Ze veronderstelt minstens een kennen van de waarde der dingen. De waarde, die we aan dingen toekennen hangt nauw samen met het besef van wat ze ons geven.

handmetplant

Voor wat we krijgen kunnen we iets teruggeven. In dat teruggeven geven we uitdrukking aan de waarde die we er aan toekennen. We geven hierbij blijk van erkentelijkheid, we eren in het andere of de ander wat ons gegeven wordt. Zo geven we ook kleur aan hoe we er ons naar verhouden. Er wordt een relatie gelegd en deze relatie krijgt een bepaalde inhoud en kwaliteit. We wijden ons toe aan. Hoe bewuster we zijn van wat we krijgen en in de mate we dat ook kunnen inschatten, kunnen we ons toewijden.

Bij nadere beschouwing is wijding zeer verwant met toewijding. In vele oude culturen gaat wijding ook vooraf aan het gebruik van dingen. Een dier wordt gewijd vóór het geslacht wordt en na het slachten volgt soms weer een wijding vóór het bereiden of het eten ervan. Wijden is vorm en uitdrukking geven aan het geestelijk aspect in het dier. De vorm wordt genomen en de ziel en de geest worden geacht. Alles wordt door de schepper of Grote Geest gegeven en staat de mens ten dienste. Het nemen van wat ons gegeven is vraagt om een wederdienst. We nemen de vorm maar erkennen het leven van de geest in de vorm. Dit is de essentie van een spiritualiteit die zowel met de hemel als met de aarde verbonden is, waaraan een visie van eenheid ten grondslag ligt. In deze context liggen wijding en toewijding aan de basis van veel rituelen, die verbinding met bekrachtigen.

Jammer genoeg zijn we door aanpassing veel van dit oorspronkelijk levensgevoel verloren. We zijn net als de Toearegs, door aanpassing, het mee vibreren met de geest kwijtgeraakt en bijgevolg ook de voeling met dergelijke rituele handelingen. Typisch voor de cultuur waarin we leven is juist dat toewijding zich steeds meer op de achtergrond laat verdringen door de vanzelfsprekendheid waarmee alles soms zelfs achteloos wordt geconsumeerd. Voor de jongere generatie is dit woord verouderd en roept het frustratie en wrevel op. Toewijding vraagt teveel aandacht en tijd. Er is geen tijd meer om je toe te wijden aan. Het veronderstelt een zich verhouden tot, een bewust stilstaan bij.
De ene indruk verdringt de andere.En als je de ene wil inhalen ben je de andere al kwijt.

Wat valt er dan terug te geven? Wie zich in zijn taak teveel toewijdt wordt vaak op het matje geroepen omdat dit ten koste van de efficiëntie gaat. Toewijding speelt echter een fundamentele rol in het wekken van de geest in de stof, een wezenlijke opdracht van de mens. Een reden te meer om ons te verdiepen in een ons anders verhouden tot.

Zodat eerbied voor het leven ons teruggeeft aan onszelf en wij ons steeds meer kunnen gaan toewijden aan wat er ons wezenlijk beroert. Om op een waardige bewuste wijze iets terug te geven voor wat we nemen en met eerbied te nemen wat ons gegeven wordt.

Vermits een mens ook schepper van cultuur kan zijn hoeft hij niet noodzakelijk hiervoor zijn natuur op te geven en los te komen van de aarde die hem draagt. Toewijding kan hem juist de sleutel in handen geven om natuur en cultuur in zichzelf te verzoenen, en vanuit de eenheid met alle leven uitdrukking te geven aan wie hij in wezen is. Op voorwaarde dat hij toewijding als een levende en sturende kracht leert beleven. Dat is de uitdaging en het uitgangspunt voor deze vierdaagse, die tegelijk focust op een zich anders verhouden tot.

Deze dagen worden doorspekt door reflectie en meditatie over het thema. Via animatie reiken we de beelden aan, die hierbij ondersteunend werken. De natuur zelf laat ons hierbij niet onberoerd en bevloeit voedend de uitwisseling van ervaringen. Van de deelnemers wordt een bereidheid gevraagd om met een open geest bij het thema stil te staan zodat er een verrijkende kruisbestuiving kan ontstaan.

 

donderdagavond 21maart 18.00 uur t/m zondagmiddag 24 maart 2013

Reeds enkele jaren bieden we een spirituele vierdaagse aan die twee dingen met elkaar verbindt:

Het eerste is dat we een oude cultuur als uitgangspunt nemen om een thema te belichten, dat heden ten dage om voeding en ervaring vraagt. Lerend van de ervaring van oude volkeren kunnen we vaak een ander standpunt innemen ten aanzien van de vragen waarmee we nu klaar mee moeten komen. Dat is immers ook de juiste rangorde. Dat we hun ervaring en kennis achten en er onze ervaringen op enten. In ons collectief geheugen zit ook immers hun wijsheid opgeslagen die we op deze wijze aanboren. We herkennen dan beter wat we in het diepste van onszelf voelen en meedragen en wat bij diepere beschouwing ons meer dient dan wat we gewoon zijn te hanteren. Vele zaken die nu door hedendaags onderzoek worden bevestigd gaan ook nog eens terug naar kennis die deze volkeren intuitief vergaarden maar slechts mondeling doorgaven. Door de hoogmoedige houding van de technologische zogezegde ‘hoogstaande’ cultuur werden velen van hen zelfs de mond gesnoerd en kregen het verbod opgelegd hun kennis verder door te geven.

Het tweede is dat we het thema in deze dagen op een speciale manier doorlichten. We bekijken het vanuit de grondpatronen van het leven zelf en plaatsen het in een groter verband.

H
S
P
O
S
K
R
O
W
retraiteknop1a1a1
pelgrimagesknop1a1a1
muziekdagenknop1a1a1
huisknop1a1a1
kapelknop1a1a1
tuinknop1a1a1
labyrintknop1a1a1
rietveldenknop1a1a1
workshopknop1a1a1
nieuwhuis1a1a1
bereikbaarheidknop1a1a1
contactknop1a1a1
item6a

Hier gaat het over workshops.

Toen ik hier aankwam en nog heel klein was, hebben ze mij geprobeerd voor een karretje te spannen om me te laten werken. Onnodig te zeggen dat ze dat niet gelukt is; ik ben hier niet om te werken; daar hebben we bezoekers voor. Vandaar dit aanbod.

oudhuis1

1983

2017

Poustinia
huis voor herbronning, innerlijke groei en transitie
Beho 108 - 6672 Beho E-mail: info@poustinia.be Telefoon: 080 -517087

de mensen mensenknop1a1a1