mensenknop1a1a1
LIED VAN DE STERREN -

 

De kracht van het kwetsbare kind.

Als de Clown in mij weent en Pierrot in mij lacht.

 

Dit is de spiegel van toen ik nog kind was en koning.
Ik zie de gouden droomvallei met ronde huizen.
Ik zie de gouden beekjes die de rode pleinen kruisen.
De appelbomen en de heesters ruisen.
De regen legt op alle daken honing.
Die spiegel kijkt me aan en stamelt zacht.
Maar mijn oor van nu kan het niet horen
en mijn oog van nu kan het niet zien.
Ik zal om hem te begrijpen misschien
opnieuw moeten worden geboren
is dit de laatste nacht?

Neeltje Maria Min

 

Kerstmis nadert en we staan op de drempel van de donkerste tijd van het jaar. De laaghangende mistsluiers van de herfst lijken de wereld kleiner te maken. De blik wordt naar beneden gericht, naar wat zich de komende maanden ondergronds zal afspelen. De aarde maakt zich klaar om het licht in haar schoot te ontvangen, zodat de zaden en de wortels tot leven worden gewekt en hun essentie wordt gevoed. De mens kan deze beweging meemaken en zich innerlijk openen voor zijn essentie. Met Kerstmis krijgt deze essentie een impuls op het moment dat uit de donkerste nacht het licht geboren wordt en de zon aan haar opklimmende boog begint. Wij herkennen uit die beweging van de zon onze eigen innerlijke drang om steeds weer het leven te vernieuwen, vorm te geven en alles weer als nieuw, als voor de eerste keer te aanschouwen met de onbevangen blik van een kind.

Toch is er in deze tijd van het jaar ook veel verwarring, eenzaamheid en overweldiging door het gevoel geen richting te kunnen geven aan. Geen richting te kunnen geven aan deze essentie?

Middenin deze mist van gevoelens laten oude kwetsuren zich voelen en het verlangen om hiervan vrij te komen is groter dan ooit. Er is een fundamentele nood aan een nieuw perspectief.

Tegen die achtergrond wordt het Kerstverhaal bijzonder actueel. Een verhaal over een kind dat in tijden van grote verwarring geboren wordt en met een nieuw bewustzijn komt, dat nieuwe perspectieven opent. Een anders in de wereld staan met de sprankelende boodschap: wordt als kinderen.

Worden als een kind. Maar hoe dit kind in ons herkennen, vinden? Je kan op vele manieren naar jezelf kijken. Er zijn meer facetten in ons, die onze gedachten en gevoelens sturen. Ze zijn het niet altijd met elkaar eens, ze werken niet altijd samen. Wat in donkere tijden zich heel sterk laat voelen is het gekwetste kind, het kind in ons dat ten deel viel aan onbegrip, emotionele verwaarlozing, minachting, onder-of overschatting, of door ziekte of verlies ervaringen die grenzen aan leven en dood niet heeft kunnen plaatsen. Het laat zijn eenzaamheid zien, het verstoort door zijn verwarring het helder denken, en het overweldigt ons met emoties, die niet in verhouding zijn met wat ons in het hier en nu overkomt. Dank zij de inzet van velen kreeg dit facet een steeds duidelijker herkenbaar profiel en heeft het naast zovele andere zijn plaats gekregen in vele therapieën.

 

Het kwetsbare kind daarentegen beweegt nog steeds op de achtergrond. Het wordt soms geheel overschaduwd door het gekwetste kind. De herkenning van het gekwetste kind heeft het inzicht gebracht dat het slachtoffer worden van niet erkende en ingevulde basisbehoeften wel degelijk zijn sporen nalaat op de ontwikkeling van de persoonlijkheid en dus alsnog een invulling behoeft.

Maar de rol die het kwetsbare kind hierbij kan spelen is nog steeds heel erg onderschat. Terwijl veel grote verhalen, zoals ook het Kerstverhaal ons hieraan wil herinneren. Het lijkt veel moeilijker te herkennen en de genezende kracht die ervan uitgaat draagt geen naam. Want onnoembaar groot is zijn kracht, omdat het raakt aan de essentie van wie we zijn: dragers van licht. Een licht dat ondanks de duisternis ook licht blijft. Een licht dat in staat is het ondergrondse in ons tot leven te wekken, omdat onze wortels en onze kwetsuren dit licht zoeken om zich ermee te voeden, en om een nieuwe beweging van leven op gang te brengen.

Wij zijn deel van de natuur en kinderen van de zon, uit sterrenstof geschapen, en we zijn dus evenzeer als de natuurwezens in staat om deze beweging naar het licht te maken. Maar omdat wij mensen zijn en elke beweging met bewustzijn dienen te verbinden, hebben we impulsen nodig om deze beweging te herkennen. De grote verhalen van de mensheid waren impulsen hiertoe, maar in hoe verre sluiten deze verhalen in hun duiding nog bij onze ervaring aan en vinden we herkenning?

Daarom, in de nabijheid van Kerstmis, in resonantie met de beweging die de natuur maakt bewegen we mee met de drang in ons om ondanks alles op te staan en uit ons wezen de grondstof te halen, die de weg traceert die we kunnen gaan samen met het kwetsbare kind.

Kwetsbaarheid doet ons trouw blijven aan onszelf. Kwetsbaarheid leert ons te onderscheiden wat ons vooruit helpt en wat niet. Wat ons schaadt en wat ons dient.

olifantje

 

Het kwetsbare kind is zeer sensitief en het reageert op het minste teken van verwaarlozing. Het is onze barometer bij uitstek voor het vinden van onze balans. Maar een barometer leert men lezen om te weten in welke richting het weer beweegt en dan kunnen we er op tijd op inspelen. Het is dat deel van ons dat kan onderscheiden of de ander met wie we omgaan zijn of haar kwetsbaarheid heeft omarmd of genegeerd. Want dat onderscheid bepaalt onze veiligheid. Het is ook dat deel dat immer bij de bron leeft en zich daar ook terugtrekt als we van onszelf vervreemden of ons in te onveilige wateren begeven. Het is de poort naar onze ziel, de bewaker van onze lichtvonk, de belichaming van de sterrenstof in ons. Het is onze grootste verantwoordelijkheid dit kind in ons de zorg te geven dat het verdient, want het is onze ware grond waarop spiritualiteit zich ent.

Elke spiritualiteit die niet vertrekt van deze grondstof in ons neigt ertoe boven ons hoofd uit te groeien. Dan verliezen we de verbinding met wie we zijn en zoeken we de grondstof buiten ons.

Vandaar dat het Kerstverhaal en alle grote verhalen beginnen met de geboorte van een kind, een goddelijk kind, dat niet aan de aarde toebehoort, maar aan de hemel. Met andere woorden een kind dat licht in de materie kan brengen of bewustzijn, doorbraak, een ander zicht op onszelf. Een helder zien van wie we in wezen zijn en wat ons doet worden wie we zijn.

Want Kerstmis gaat niet om hebben maar om zijn. Zijn in de meest volkomen zin van het woord. Met de kwetsbaarheid die ons eigen is en ons leert te onderscheiden in de veelheid van de dingen.

 

Misschien is al het verschrikkelijke in wezen iets dat hulpeloos is en onze hulp nodig heeft.

Rilke

 

Hoe gaan we in deze vierdaagse contact leggen met het kwetsbare kind?

We doen dit op een kwetsbare, soms speelse, poëtische en delicate wijze. Met beelden, symbolen, verhalen, gebaren, en meditatieve oefeningen waarin we onze sensitiviteit exploreren. Maar ook muziek en klank hebben hun deel in dit verhaal. En twee oude beelden, die we van onze kinderjaren kennen hanteren we als mogelijkheden om het kwetsbare kind van het gekwetste kind te onderscheiden.

Dat is het meest verrassende onderdeel van deze dagen, vermomd in de symbolische zin:

Als de clown in mij weent en Pierrot in mij lacht.

De dagen zijn toegankelijk voor ieder die zichzelf een kerstgeschenk wenst te geven, een sterrenkind waardig.

 

Kwetsbaarheid

 

Met tederheid

als een fluwelen vingerwijzing

raak je me aan.

Zacht als een ochtendbries

weet je door alle schijn

mijn kern te raken.

Het voelt als

water dat wordt beroerd,

na lange tijd.

Ik ruik de bron

als ware zij

onaangeroerd,

zo sprankelend in haar eeuwig begin.

Onbevangen

kijk je mij aan.

Ik vergeet

de dingen die ik weet

en beweeg me

in het spoor van

nieuwe verten,

die me de transparantie geven

van zuiver kristal.

Je bent als een traan

die troost spiegelt

en als een lach

die het wenen niet schuwt.

Je bent zonder naam

in mij bewegend naar

het onnoembare

nieuw begin

van wordend leven,

dat in mij zijn aanvang vindt.

 

© Huguette Beyens

 

deze vierdaagse gaat UITZONDERLIJK door van

WOENSDAGAVOND 18 DECEMBER T/M ZATERDAGMIDDAG 21 DECEMBER

bijdrage € 295,00

Poustinia - Beho 108 - 6672 Beho-Belgie - www.poustinia.be

080-517087 - info@poustinia.be

item3c
item3b1
omaoog
H
S
P
O
S
K
R
O
W
retraiteknop1a1a1
pelgrimagesknop1a1a1
muziekdagenknop1a1a1
huisknop1a1a1
kapelknop1a1a1
tuinknop1a1a1
labyrintknop1a1a1
rietveldenknop1a1a1
workshopknop1a1a1
nieuwhuis1a1a1
bereikbaarheidknop1a1a1
contactknop1a1a1
item6a

Hier gaat het over workshops.

Toen ik hier aankwam en nog heel klein was, hebben ze mij geprobeerd voor een karretje te spannen om me te laten werken. Onnodig te zeggen dat ze dat niet gelukt is; ik ben hier niet om te werken; daar hebben we bezoekers voor. Vandaar dit aanbod.

oudhuis1

1983

2017

Poustinia
huis voor herbronning, innerlijke groei en transitie
Beho 108 - 6672 Beho E-mail: info@poustinia.be Telefoon: 080 -517087

de mensen mensenknop1a1a1 item3c item3b1