mensenknop1a1a1
VAN KWETSBAAR  NAAR WEERBAAR

December nadert,

zich stil bewegend in de mistige nevels

van een inslapend landschap,

de donkerte wordt steeds voelbaarder,

meer aanwezig,

de zoektocht naar het innerlijk licht vangt behoedzaam aan

en in de meest spirituele tijd van het jaar,

waar we in de grond van ons zijn worden aangeraakt

creëren we in Poustinia

twee momenten om de hand te reiken

naar het kind dat naar ons uitreikt,

en zich roert, wachtend op een beweging,

die dit uitreiken bevestigt,

een stilhouden bij,

imagesvogelthjes

tijdens het weekeind van 5 t/m 7 december:

de brug slaan naar het kwetsbare kind

 

 

Van kwetsbaar naar weerbaar:

de brug slaan naar het kwetsbare kind

De dagen worden korter en donkerder. Hoe donkerder het buiten wordt hoe meer we genoodzaakt zijn om het licht in ons aan te spreken.Het is in het maken van deze beweging dat we op onze eigen kwetsbaarheid stuiten. Dit is in volkomen resonantie met de steeds naakter wordende natuur, die de plek in ons spiegelt waar we naakt staan, onbeholpen ten aanzien van wat zich daar roert. Tegelijk reiken we in deze behoedzame beweging naar het meest kostbare van onszelf, daar waar zich de bron bevindt van alles wat we nodig hebben om weerbaarder in het leven te staan.

Het is een wonderbaarlijke paradox dat we in onze kwetsbaarheid een kracht kunnen leren aanspreken waardoor we weerbaarder in het leven kunnen bewegen.

Het in het zicht brengen en houden van kwetsbaarheid wekt de noodzaak aan weerbaarheid.
Zonder weerbaarheid kan kwetsbaarheid onvoldoende beveiligd en gehanteerd worden.
De onschuld die de verwachting schept dat de ander goed met de eigen kwetsbaarheid en dus ook met die van een ander omgaat, creëert het risico gekwetst te geraken.
Uit angst om gekwetst te worden leven vele mensen hun kwetsbaarheid niet meer.
Ze wordt angstvallig verborgen, verstopt, of zelfs ontkend, niet wetend hoe haar innerlijk te hanteren.

In ieder leeft een kwetsbaar kind dat vaak overschaduwd wordt door het gekwetste kind.

item2

Deze hunkert naar erkenning van de emotionele verwaarlozing waaraan het vroeger ten prooi viel. Het laat ons zijn eenzaamheid zien, het verstoort door zijn verwarring het helder denken en het overweldigt ons met emoties, die niet in verhouding zijn met wat ons in het hier en nu overkomt.

De herkenning van het gekwetste kind heeft het inzicht gebracht dat het slachtoffer worden van niet erkende en ingevulde basisbehoeften wel degelijk zijn sporen nalaat op de ontwikkeling van de persoonlijkheid en alsnog een invulling behoeft.
Maar de rol die het kwetsbare kind hierbij kan spelen is nog steeds heel erg onderschat.
Het lijkt veel moeilijker te herkennen en de genezende kracht die ervan uitgaat draagt geen naam.
Want onnoembaar groot is zijn kracht, omdat het raakt aan de essentie van wie we zijn: dragers van licht, uit sterrenstof geweven.

Een licht dat in staat is het ondergrondse in ons tot leven te wekken, omdat onze wortels en onze kwetsuren dit licht zoeken om zich ermee te voeden en om een nieuwe beweging van leven op gang te brengen.

Kwetsbaarheid doet ons trouw blijven aan onszelf.
Kwetsbaarheid leert ons onderscheiden wat ons vooruit helpt en wat niet.
Wat ons schaadt en wat ons dient.

Het kwetsbare kind is zeer sensitief en het reageert op het minste teken van verwaarlozing. Het is onze barometer bij uitstek voor het vinden van onze balans.
Een barometer leert men lezen om te weten in welke richting het weer beweegt en dan kunnen we er op tijd op inspelen.
Het is dat deel in ons dat kan onderscheiden of de ander met wie we omgaan zijn of haar kwetsbaarheid heeft omarmd of genegeerd. Want dat onderscheid bepaalt onze veiligheid.

Het kwetsbare kind leeft bij de bron en trekt zich ook daar terug als we van onszelf vervreemden en ons in onveilige wateren begeven.
Kennis nemen en leren waarnemen van de eigen kwetsbaarheid is een belangrijke fase in het ontwikkelen van weerbaarheid. Want zonder waakzaamheid maakt het veilig omgaan met kwetsbaarheid geen kans.

Daarom focussen we in dit weekend heel sterk op het ontdekken van de weerbaarheid die we als een kracht in ons kunnen aanspreken om het gevoelig bewegen in een omgeving, die steeds meer appèl doet op weerbaarheid, te ondersteunen.
Het op deze wijze een hand reiken aan het kwetsbare kind opent ook de scherpte om de kwetsbaarheid van kinderen te zien en hen te helpen er goed mee om te gaan.

Kinderen hunkeren naar herkenning van deze kwetsbaarheid en naar ondersteuning bij hoe weerbaar te zijn in een wereld die de ziel niet de voeding geeft die ze nodig heeft.
Volwassen worden is weerbaar zijn zonder de eigen kwetsbaarheid te moeten prijsgeven.
Het is kwetsbaarheid als een kompas leren hanteren, de pendel die de stappen doet zetten in een richting die naar het eigen wezen leidt.

 

Tijdens dit weekend doen we oefeningen om tot een subtieler en fijner waarnemen te komen van kwetsbaarheid. Als deze wordt herkend en in haar gelaagdheid kan worden benoemd is het gemakkelijker om erop in te spelen en de angst te overwinnen de grond onder de voeten kwijt te geraken. De handvaten om ermee om te leren gaan zijn subtiel en vragen om waakzame aanwezigheid.

In deze waakzaamheid stemmen we samen af op wat kostbaar in onszelf wacht om omarmd, geliefd en bevestigd te worden.

We zijn wezens in voortdurende wording en dus kwetsbaar. Wat gisteren nog zeker voelde kan vandaag in vraag worden gesteld. Wat vandaag in vraag wordt gesteld vindt morgen een nieuwe bedding. Want we bewegen van bekend naar onbekend, van hoog naar diep en van diep naar laag en alles wat ertussen ligt. Bij elke overgang leeft de vraag hoe ga ik hiermee om, hoe speel ik hierop in.

De vraag zelf is de waakzaamheid die haar antwoorden vindt in de ervaring dat loslaten en vinden en vinden en loslaten een vrijheid is die ons geschonken wordt.
De vrijheid om onszelf te worden en te zijn zonder onszelf geweld aan te doen.
Kwetsbaarheid en tederheid gaan immers hand in hand.
Tot deze tederheid nodigt december met zijn ontvankelijk en zachte donkerte ons uit.
De tederheid om mild te zijn voor wat in ons met mededogen kan worden ontvangen.

Het weekend staat open voor wie in zichzelf het kind acht en de verantwoordelijkheid wil nemen om de levenwekkende energie die ervan uitgaat te ontdekken en te behoeden.

Aan elke deelnemer wordt een bereidheid gevraagd om met respect aanwezig te zijn en met openheid te luisteren naar wat zich in dit waakzame samen focussen op weerbaarheid kwetsbaar toont.

 

Het richt zich tot:
volwassenen die het kind-zijn nog niet verleerd hebben
volwassenen die jezelf zijn niet verwarren met schijnaanpassing
volwassenen die anders met de kwetsbaarheid van kinderen wensen om te gaan
volwassenen die weerbaarheid als veiligheid voor de eigen gevoeligheid wensen te hanteren
en allen die in deze tijd de focus op het kind wensen te verdiepen

 

Huguette Beyens

 

 

Terwijl we niet laten blijken

dat werelden in ons bezwijken,

kijkt het kind ons aan.

Hij weet er alles van

en vindt zichzelf een naam,

bewaard binnen zijn koninkrijken,

en vangt met ons het spelen aan

als zijnsgelijke.

Een gans heelal is eeuwig voor zolang.

 

Gerrit Achterberg

 

 

 

van vrijdagavond 5 december vanaf 18.00 uur

t/m zondagmiddag 7 december om 14.00 uur

 

bijdrage € 220,00 alles inbegrepen

 

Huize Poustinia

Beho 108, 6672 Beho - 080-517087

www.poustinia.be - info@poustinia.be

H
S
P
O
S
K
R
O
W
retraiteknop1a1a1
pelgrimagesknop1a1a1
muziekdagenknop1a1a1
huisknop1a1a1
kapelknop1a1a1
tuinknop1a1a1
labyrintknop1a1a1
rietveldenknop1a1a1
workshopknop1a1a1
nieuwhuis1a1a1
bereikbaarheidknop1a1a1
contactknop1a1a1
item6a

Hier gaat het over workshops.

Toen ik hier aankwam en nog heel klein was, hebben ze mij geprobeerd voor een karretje te spannen om me te laten werken. Onnodig te zeggen dat ze dat niet gelukt is; ik ben hier niet om te werken; daar hebben we bezoekers voor. Vandaar dit aanbod.

oudhuis1

1983

2017

Poustinia
huis voor herbronning, innerlijke groei en transitie
Beho 108 - 6672 Beho E-mail: info@poustinia.be Telefoon: 080 -517087

de mensen mensenknop1a1a1