mensenknop1a1a1
FAMILIEDYNAMIEKEN GEEF ME VRIJ

LOSKOMEN VAN STRESS DIE ZICH DOOR DE GENERATIES VOORTPLANT

 

Als we geboren worden zijn we de zoon of dochter van. Onze vader en moeder zijn ook de zoon of dochter van. En onze grootmoeder en grootvader zijn ook weer de zoon of dochter van. En dan kunnen we dit rijtje steeds langer maken en doorheen de generaties teruglopen in de tijd. Het klinkt zo vanzelfsprekend maar toch beleven we het in werkelijkheid zelden in dit perspectief. Meestal dringt dit pas goed door als er iets met de familie gebeurt of als er iemand begraven wordt en we kunnen hem of haar weer in perspectief zien. Jezelf leven en beleven in perspectief van de vorige generaties geeft bedding aan ervaringen die niet altijd een persoonlijke grond hebben. Ze wortelen in het geleefde en niet geleefde leven van de familie. Het helpt de eigen ervaring in een breder ervaren te plaatsen. Tegelijk is dit perspectief een ruggesteun, zelfs fysiek letterlijk voelbaar voor het voorwaarts bewegen naar de toekomst waarbij we worden wie we zijn. Er zijn culturen, die bij elke begroeting dit perspectief achten en zelfs benoemen. Als gast wordt je begroet als de zoon of dochter van en wordt je gezien in relatie tot je voorouders. Het helpt om je niet groter te maken dan en tegelijk beschermt het je tegen een minderwaardigheidscomplex. In onze cultuur, waar dit perspectief nauwelijks in het zicht is neigen kinderen ter compensatie de plaats van ouders en voorouders in te nemen. Onbewust weliswaar.

Evenzeer onbewust maken we soms contact met ervaringen in het familieveld die gepaard kunnen gaan met een gevoel van overweldiging. Diepe onpeilbare emoties vallen ons ten deel. Maar wat onbewust gaat werkt des te sterker bewust. Het bepaalt en stuurt ons leven buiten onze eigen wil en keuze om. Het gevolg hiervan is dat een individu teveel draagt en er zowel psychologisch, als fysiek en geestelijk onder gebukt gaat. Het leidt tot spanningen, die soms ondanks de beste relaxatie oefeningen of een doorgezette therapie weerbarstig aanhouden. Spanningen die ervaren worden als een ongrijpbare stress, te machtig om aan te weerstaan. Spanningen die moe maken en energie roven.

Dezelfde spanningen kunnen onverhoeds zonder aanleiding opduiken bij contacten met één van de familieleden. Meestal geeft men er een rationele verklaring aan en heeft de ander iets in zijn gedrag of karakter wat ons stoort.

Maar deze spanningen wortelen dieper. Ze weerspiegelen onrust in de familie te verstaan als dingen die hun plaats zoeken en alsnog in het familieveld rondzwerven. De persoon die onbewust het meest verbonden is met het leven van de familie en tegelijk ook de meeste kracht bezit om orde te scheppen lijdt het meest hieronder. Een deel van dat lijden is ook het gevoel niet aan jezelf toe te komen en de ervaring dat er aan je getrokken wordt.

Het hoeft niet zo te blijven. In het perspectief van de voorouders en van de toekomst beweeg je steeds van klein naar groot. Velen droegen en dragen met jou. Wat niet geleefd is kan in liefde aan het leven worden teruggegeven, opdat het in een andere vorm weer tot leven kan komen. Wonden worden geheeld omdat ze worden geacht als een aanslag op de kwetsbaarheid van de mens. Het in dit perspectief omarmen van je eigen verwonding is het begin van het in acht nemen van je eigen kwetsbaarheid.

spaarloonvrijgeven

In dit weekend gaan we door beelden, meditaties anders met deze Stress om. We benaderen hem als een dringende vraag naar heling, niet op basis van zelfopoffering maar van zelfbewustzijn. Wanneer dit de groep dient wordt er een thema archetypisch in beeld gebracht zodat ook het lijfelijk ervaren wordt aangesproken. De centrale vraag bij dit alles is: hoe kan ik mezelf heilzaam inkaderen in de familiegeschiedenis zonder mijn integriteit aan te tasten?

Hoe kan ik bewust spanning inlossen voor het vertrouwen dat alles een plek krijgt, zonder dat ik actief ingrijp of controle uitoefen op?

Hoe kan ik in voeling blijven met het familieveld zonder in het leven van anderen verweven te raken?

Welke gedachten herhalen patronen uit het familieveld die me hinderen bij mijn zelfontplooiing?

Vragen waarvoor we beroep doen op de kracht om te onderscheiden en om te scheiden en op de kracht om te verbinden zonder inbreuk te doen aan de vrijheid van een ander.

Van de deelnemers wordt een bereidheid gevraagd om eerbiedig om te gaan met de thema’s, die tijdens dit weekend aan de orde zijn. Deze eerbied is dan ook de bedding voor de veiligheid in de groep om zonder oordeel tot zuiver waarnemen te komen.

De intimiteit van de familie en van de deelnemer als lid van een familie wordt op deze wijze niet aangetast maar beschermd.

Door zuivere waarneming komen dingen in het zicht, die voorheen versluierd waren.

Als deze dingen in het juiste perspectief worden geplaatst krijgen ze waarde en voegen ze kracht aan het leven toe. In deze geest werken en stemmen we af en maken gebruik van rituelen, die hierbij richtinggevend zijn. Rituelen zijn geen doel op zich. Ze brengen in kaart

wat nodig is om de dingen, die ons te boven gaan in het leven in te bedden, waardoor ze hanteerbaar en leefbaar worden. Ze helpen ons te leven naar menselijke maat.

 

Weekenden rond familiedynamieken creëren de mogelijkheid om op een veilige wijze kennis te nemen van de diepere ordeningen, die de intermenselijke relaties richting en bedding geven. Een verstoorde ordening laat zich voelen als een verstoring in de emotionele leefwereld en in conflicten, die de goede doorstroming in families verhinderen.

Sommige verstoorde ordeningen overleven de generaties en sleuren ook het slib van generaties met zich mee. In dat slib vast komen te zitten kan leiden tot ernstige kortsluitingen in de persoonlijke ontwikkeling. Werken met familiedynamieken in relatie tot archetypische krachten die in families, werk en relaties inwerken opent perspectieven voor verdere stappen op de eigen ontwikkelingsweg.

 

Geef me vrij.

Ik ben niet langer voortvluchtig

in de ban van ongekende dingen

die me voortjagen

op een weg

zonder einde noch begin.

Geef me vrij.

Ik sta in het midden

niet langer verlangend

naar versmelting.

Ik kijk naar de Verte

en weet mij gedragen

door wat achter en voor mij ligt.

Geef me vrij

maar hou me vast

dicht bij het

hart van het leven

waar alles versmelt

tot een liefdevol

loslaten in vertrouwen.

 

Geef me vrij

ik talm niet langer

op de drempel

van een ver verleden

maar zie de ruimte

die voor me ligt

als een uitnodiging

tot zijn.

Niet meer

niet minder

het leven heeft

aan zichzelf genoeg.

Ik zie mezelf

in perspectief

van Leven

groeien en ontstaan,

aan mezelf

vrij gegeven.

 

© Huguette Beyens

H
S
P
O
S
K
R
O
W
retraiteknop1a1a1
pelgrimagesknop1a1a1
muziekdagenknop1a1a1
huisknop1a1a1
kapelknop1a1a1
tuinknop1a1a1
labyrintknop1a1a1
rietveldenknop1a1a1
workshopknop1a1a1
nieuwhuis1a1a1
bereikbaarheidknop1a1a1
contactknop1a1a1
item6a

Hier gaat het over workshops.

Toen ik hier aankwam en nog heel klein was, hebben ze mij geprobeerd voor een karretje te spannen om me te laten werken. Onnodig te zeggen dat ze dat niet gelukt is; ik ben hier niet om te werken; daar hebben we bezoekers voor. Vandaar dit aanbod.

oudhuis1

1983

2017

Poustinia
huis voor herbronning, innerlijke groei en transitie
Beho 108 - 6672 Beho E-mail: info@poustinia.be Telefoon: 080 -517087

de mensen mensenknop1a1a1